جهش تولید | پنج‌شنبه، ۶ آذر ۱۳۹۹

11 خرداد روز حماسه و ایثار و شهادت مردم زواره - نمایش محتوای مجازی

 

 

اخبار فضای مجازی

11 خرداد روز حماسه و ایثار و شهادت مردم زواره

11 خرداد روز حماسه و ایثار و شهادت مردم زواره


زواره شهر کوچکی که کربلای ایران نام گرفت

11 خرداد روزی فراموش ناشدنی در تاریخ شهر زواره است روزی که با گذشت 38 سال از آن هنوز مردم شهر زواره به آن می بالند و به آن افتخار می کنند.
خرمشهر دست دشمن بعثی بود و جبهه ها به نیرو نیاز داشت. اوایل اردیبهشت ماه سال 1361 در ادامه اعزام رزمندگان زواره ای به جبهه ها 62 رزمنده زواره ای با بدرقه پدران و مادران خود و مردم شهید پرور زواره از مقابل پایگاه بسیج شهر عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل می شوند.
با انتقال رزمندگان زواره ای به شهر اصفهان ، آنان با هواپیما از پایگاه هشتم شکاری اصفهان به پایگاه هوایی امیدیه درآغاجاری منتقل می شوند سپس از آنجا با هلی کوپتر به شهرک دارخوین مقر لشکر 14 امام حسین علیه سلام برده شده و بلافاصله برای حضور در عملیات به سلاح و تجهیزات نظامی مجهز می شوند
رزمندگان زواره ای در یکی از گردان های تیپ 25 کربلا به فرماندهی حاج مرتضی قربانی برای ادامه عملیات بیت المقدس برای آزاد سازی خرمشهر سازماندهی می شوند
حاج رضا هادی طحان از جانبازان دفاع مقدس و برادر شهید جواد هادی طحان می گوید: در روزهای نوزدهم و بیستم اردیبهشت ماه ۱۳۶۱ رزمندگان اسلام عملیات خود را  از محور شلمچه به سمت خرمشهر آغاز می کنند. گردان رزمندگان اعزامی از زواره نیز از  این محور وارد عمل شده ، به علت مقاومت شدید دشمن در محور شلمچه عملیات ناموفق می‌ماند گویا نیروهای عراقی از عملیات نیروهای رزمنده  اطلاع داشته اند به همین خاطر با توپ و تانک و ضد هوایی به عبارتی با استفاده از تمام سلاح خود منطقه را به گلوله می بندند.
این رزمنده و جانباز دوران دفاع مقدس در ادامه می گوید:  در شامگاه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۳۶۱ گردان رزمندگان زواره ای به محاصره دشمن در می‌آید و پس از مقاومت جانانه تا آخرین گلوله و آخرین نفس، بسیاری از رزمندگان آن گردان به شهادت رسیده و تعدادی هم توسط نیروهای دشمن به اسارت در می آیند. تعدادی هم مجروح می شوند.
حاج رضا هادی طحان افزود: دشمن که بی رحمانه  از شب تا به صبح منطقه عملیاتی شلمچه را زیر آتش شدید خود با انواع سلاح های سبک و سنگین خود قرار داده صبح وارد منطقه شده و تعدادی از رزمندگانی را که مجروح شده اند با تیرخلاص به شهادت می رساند. و تعدای را نیز را با دستان بسته تیرباران می کند و به جنازه های مطهر شهدا رحم نکرده و با آرپی جی و نارنجک آن‌ها را هدف قرار می‌دهد به گونه ای که جنازه های شهدا قطعه قطعه و متلاشی می شود.
سردار مرتضی قربانی درباره خاطرات خود از آن دوران می گوید: این‌ها واقعا مردانه جنگیدند و به نظر من شاهراه اصلی آزادسازی خرمشهر در همین قسمتی بود که لشکر ۲۵ کربلا و تیپ ۵۵ هوابرد عمل کردند. این لشکر و تیپ با حمایت نیروی هوایی و هوانیروز قهرمان با گرفتن گلوگاه دشمن باعث شدند که نفس ارتش بعث در خرمشهر قطع شود. ما گلوی ارتش بعث عراق را گرفته بودیم که باعث شد دست و پای دشمن در خرمشهر از کار بیفتد و قطع شود و پای او به خرمشهر نرسد.
از آن شب غم انگیز روزها می گذرد و پدران و مادران و بستگان رزمندگان زواره ای چشم انتظار فرزندان خود برای رسیدن خبری از آنان هستند.
شهر زواره حال و هوای خاصی پیدا می کند و پدران و مادران رزمندگان هر روز با مراجعه به بسیج زواره برای دریافت خبر از فرزندان شان است.
خدا می داند که در آن روزها چه گذشت بر پدران و مادران و خانواده و بستگان این عزیزان ، روزهای پر التهاب، پر اضطراب ، سنگین و غمبار همراه نگرانی،
براساس اطلاعات دریافتی از منطقه عملیاتی مشخص می‌شود که تعداد ۸ نفر از بچه‌های رزمنده زواره اسیر و تعداد زیادی نیز شهید شده‌اند اما کسی نمی دانست که این عزیزان کجا و در چه وضعیتی قرار دارند
جنازه مطهر شهدا همچنان بر روی زمین شلمچه افتاده ، تعدادی از مسئولین شهر و منطقه جهت روشن شدن وضعیت رزمندگان به منطقه عملیاتی می روند گروهی به سرپرستی سردار حاج حسین رضایی زواره ای از فرماندهان لشکر 14 امام حسین (ع) و از همرزمان شهید حاج حسین خرازی  شب ها وارد منطقه شلمچه جایی که پیکر مطهر شهیدان روی زمین افتاده بود شده و برای انتقال پیکرهای نورانی شهدا به پشت جبهه تلاش می کند. کار انتقال پیکر شهدا سخت است تا این که سوم خرداد ۱۳۶۱ فرا می رسد و رزمندگان اسلام موفق می شوند خرمشهر را از اشغال نیروهای دشمن خارج و آزاد نمایند.
با آزادسازی خرمشهر و منطقه کار انتقال پیکرهای شهدا به پشت جبهه شدت بیشتری می‌گیرد و تمامی ۳۶ پیکر مطهر شهداء زواره به همراه پیکر نه شهید دیگر از منطقه اردستان جمعاً ۴۵ شهید به ستاد معراج شهدای جنوب مستقر در اول جاده اهواز-خرمشهر ساختمان سپنتا منتقل و آماده انتقال به اصفهان می گردد.
 با بازگشت تعدادی از مجروحان به شهر زواره و خبرهای رسیده از گروه اعزامی به مناطق عملیاتی کم کم مشخص ‌می شود 36 رزمنده زواره ای به شهادت رسیده اند.
محمد رضا شواخی زواره که خود آن زمان 11 سال داشت و آن دوران را به یاد دارد می گوید: با انتشار خبر شهادت 36 رزمنده زواره ای شهر حال دیگری به خود می گیرد و پدران و مادران و خانواده های شهدا و به نوعی همه مردم زواره در گلزار متبرک و نورانی شهدای زواره برای آماده سازی قبور مطهر شهیدان حضور می یابند.
وی گفت: تا آن زمان ۱۹ شهید در گلزار شهدای شهر به خاک سپرده شده بود. حالا دیگر گلزار شهدای زواره حال و هوای خاصی داشت و پدران و مادران و بستگان شهیدان در حال آماده کردن قبور مطهر و مزار شهیدان خود بودند.
محمد رضا شواخی زواره می گوید: 9 تن از شهدا از جمله شهید خدابخش شواخی پسر عمویم از محله ما بودند.
قطعه شماره ۱ گلزار شهدای زواره پذیرای این تعداد شهید نبود  خانواده ها در فاصله ۷ متری از قطعه اول، قطعه جدیدی در نظر گرفته و  قبور تعداد دیگری از شهدا را در قطعه شماره ۲ آماده می کنند.
مامن و ماوای خانواده های شهدا گلزار شهیدان شهر شده بود اما از آن طرف شهر یک پارچه سیاه‌پوش و عزادار بود حجله‌ها درب منازل شهدا آذین‌بندی شده بود و تصاویر بسیار زیبای شهیدان بر در و دیوار شهر می درخشید شهر آماده بود تا از مسافران کربلا استقبال کند.
 سرانجام پس از ۲۲ روز فراق و دوری و ۲۲ روز چشم انداز داری روز ۱۱ خرداد ۱۳۶۱ فرا میرسد و شهر زواره به بوی۳۶ تابوت حامل پیکرهای مطهر شهدا  و راست‌قامت جاودانه تاریخ معطر می شود.
با ورود پیکر مطهر این شهیدان به شهر زواره ، به یک باره در شهر غوغایی به پا می شود و شهر بوی کربلا به خود می گیرد و نوای مداحی در شهر طنین می افکند که زواره شهر کوچکی زایران این شهر گشته کربلای ایران و ....
جمعیت نزدیک به 5 هزار نفری آن زمان شهر زواره همگی برای تشییع پیکر مطهر شهدا آمده شده بودند به گونه ای که فاصله 5 کیلومتری میدان ورودی شهر زواره (محل آغاز مراسم تشییع پیکر مطهر شهدا) تا گلستان شهدای زواره مملو از جمعیت عزادار بود.
 آن روز شهر زواره یکپارچه عزا و ماتم و سیاه پوش بود و همه مردم ،زن و مرد ،پیر و جوان ،کودک و بزرگ پیراهن سیاه بر تن داشتند.
تابوت هر شهید بر دستان بستگان همان شهید تشییع می‌شد و پدر و برادران ،عموها و دایی ها و دیگر فامیل و اقوام هر شهید با تشییع پیکر شهیدشان آن را در گلزار شهدای زواره به خاک سپردند.
در مسیر تشییع پیکر مطهر شهدا هر خانواده شهیدی در استقبال فرزند شهیدشان که بیشتر آنان سنی بین 17 تا 21 سال داشتند گوسفند ذبح و اسپند دود کردند.
در میان دود اسپند فریاد یا زهرا و یا حسین و یا ابوالفضل و یا علی اکبر  به شهر بوی حسینی و زهرایی بخشیده بود.
هیچ دوربینی آن روز قادر به ثبت و ضبط این صحنه های به یادماندنی نبود آن روز با همه روزها فرق می کرد آن روز به یاد ماندنی روز بدرقه ستاره ها بود.
برگزاری مراسم تشییع پیکر مطهر شهدا در زواره در روز ۱۱ خرداد 1361 سبب شد این روز برای همیشه در تاریخ زواره به نام روز حماسه و ایثار و شهادت مردم زواره نامگذاری  و ماندگار شود.
اکنون مردم زواره همه ساله با برگزاری مراسم متعدد این روز را گرامی می دارند. و با بزرگداشت یاد شهدای عزیز ، خانواده‌های معظم و معزز شهیدان را مورد تکریم قرار می دهند هرچند تعداد کمی از پدران و مادران این شهدا در قید حیاتند و بیشترآنان از میان ما رفته اند و به فرزندان شهیدشان پیوسته اند.
ان شاءالله نسل فعلی خاطرات این روز حماسه و ایثار و شهادت مردم زواره را به نسل‌های آینده منتقل نمایند.
 از مجموع ۶۲ نفر رزمنده زواره ای که در اردیبهشت سال 1361 از زواره عازم جبهه ها شدند ۳۶ نفر شهید دو نفر مفقود الاثر ۸ نفر اسیر و ۱۶ نفر قادر به عقب نشینی شدند.

آدرس کوتاه :