جهش تولید | دوشنبه، ۵ آبان ۱۳۹۹

گنج نامه - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

گنج نامه

Loading the player...

کتيبه هاي گنج نامه همدان در سالهاي 1840 و 1841 ميلادي توسط اورژِن فِلاندن ، نقاش و باستان شناس فرانسوي و همراه او پاسکال کَسِت ، مورد بررسي و مطالعه و گرته برداري قرار گرفت و بعد از ايشان ، سِر هِنري راولينسِن کاشف بريتانيايي توانست با استفاده از اين کتيبه ها موفقيت شاياني در گشودن رمز خط ميخي پارسي باستان کسب نمايد. بدينسان سنگ نوشته هاي گنج نامه ي همدان کليدي را به دست کاشف داد تا بوسيله ي آن بتواند سنگ نوشته ي داريوش در بيستون را بخواند، و بدينگونه راز گنج هاي نهفته ي بسياري را از تاريخ گذشته ي اين مرز و بوم آشکار سازد و از اين نظر اين اثر از برجسته ترين کتيبه هاي ميخي اوليه دوران هخامنشي محسوب مي شود. اين کتيبه ها از ديرباز نامهاي گوناگوني به خود گرفته اند ، از جمله : «سنگ نبشته – نبشت خدايان – دادمِهان/دادبِهان - تَنبابَر – کتيبه هاي الوند – جنگ نامه و گنج نامه» ، که دو نام «جنگ نامه و گنج نامه» در سده هاي اخير بيشتر مصطلح بوده است. در خصوص وجه تسميه گنج نامه مي توان گفت : گنج نامه در زبان پارسي به معناي حکايت و داستان گنج است و عموم مردم را تصور بر اين بوده است که راز گنجي نهان را در اين کتيبه ها نگاشته اند و به نظر ميرسد واژه جنگ نامه نيز تحت تاثير ذهنيتي که از جنگ و جنگاوري شاهان گذشته در س مردم بوده ، يا با جايگزيني عاميانه ي کلمه ي جنگ بجاي گنج بوجود آمده است. كتيبه‌هاي گنج نامه كه يادگاراني از دوران داريوش و خشايار شاه هخامنشي است بر گران سنگي از خارا و بر دل يكي از صخره‌هاي كوه الوند حكاكي شده است. سنگ نبشته هاي باستاني گنج نامه در جنوب غربي همدان به فاصله پنج کيلومتري محل فعلي شهر ، در انتهاي دره ي سرسبز و خرم عباس آباد و در ابتداي مسير جاده اي که همدان را به تويسرکان و غرب کشور مرتبط مي سازد واقع شده است. از آنجا که اين مسير در عهد هخامنشيان يکي از شعبات اصلي راه باستاني شاهي بود که از دامنه ي الوند ، هگمتانه –پايتخت تابستاني هخامنشيان- را به بابل در مرکز بين النهرين مرتبط مي ساخت ، از راههاي پر رفت وآمد و امن دوران باستان محسوب مي گرديد. سنگ‌ نوشته‌هاي گنج‌نامه نوشتارهايي از دوران داريوش و خشايارشاه هخامنشي است که بر دل يکي از صخره‌هاي کوه الوند در فاصله ? کيلومتري غرب همدان و در انتهاي دره? عباس‌آباد حکاکي شده‌است. کتيبه‌ها هر کدام در سه ستون ?? سطري به زبان‌هاي پارسي باستان، بابلي و عيلامي قديم نوشته شده‌اند. متن پارسي باستان در سمت چپ هر دو لوح جاي گرفته‌است و پهنايي معادل ??? سانتي متر دارد. متن بابلي در وسط هر دو کتيبه نوشته شده و متن عيلامي در ستون سوم قراردارد. اين کتيبه‌ها از ديرباز نام‌هاي گوناگوني را بر خود گرفته‌است، از جمله «سنگ نبشته - نبشت خدايان - دادمهان يا دادبهان - تنبابر - کتيبه‌هاي الوند - جنگ نامه و گنجنامه» که دو نام «جنگ نامه و گنجنامه» در سده‌هاي اخير بيشتر مصطلح بوده‌است. در خصوص وجه تسميه گنجنامه مي‌توان گفت: گنجنامه در زبان پارسي به معناي حکايت و داستان گنج است و عموم مردم را تصور بر اين بوده‌است که راز گنجي نهان را در اين کتيبه‌ها نگاشته‌اند و به نظر مي‌رسد واژه? جنگ نامه نيز تحت تاثير ذهنيتي که از جنگ و جنگاوري شاهان گذشته در سر مردم بوده، يا با جايگزيني عاميانه کلمه جنگ بجاي گنج بوجود آمده باشد.