رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۹۸

گل لاله - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

گل لاله

Loading the player...

گل لاله سرده‌ای از تیرهٔ سوسنیان است که در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ گونه دارد. محل اصلی رویش لالهٔ خودرو در آسیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود. این گل در

افغانستان، ترکیه، ایران، قسمتی از غرب سوریه، سواحل دریاچه آرال، دریاچه خزر و دریای سیاه، یونان، ایتالیا، اسپانیا و سواحل دریای مدیترانه در شمال

آفریقا بصورت خودرو یافت می‌شود. در بین کشورهای اسلامی لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. ۱۹ گونه از گونه‌های لاله از ایران گزارش

شده‌است. از لحاظ گیاه‌شناسی لاله به دو گروه بزرگ پرورشی و خودرو تقسیم می‌شود. لاله‌های پرورشی دارای گل‌های بزرگ، جام گل بزرگ‌تر و تنوع رنگی بیشتری

نسبت به گل‌های خودرو هستند. لاله‌ها بطورکلی در چهار طبقهٔ کلیِ زود گل‌دهنده، میان‌رس، دیر گل‌دهنده و گونه‌ها قرار می‌گیرند. از سال ۱۹۸۱ تقسیم‌بندی گل‌های

لاله توسط انجمن سلطنتی پیاز لاله هلند آغاز شد و لاله‌ها بر اساس شکل گیاه و شکل و زمان باز شدن گل به ۱۵ گروه تقسیم شدند. از طریق درآوردن پیاز بوته اصلی

از خاک و جدا کردن پیازچه‌های نوچه اطراف پیاز مادری و کاشت بذر کاملاً تازهٔ ارقام جدید تکثیر و ازدیاد می‌شوند. در حال حاضر از نظر تولید و صادرات پیاز و گل

شاخه‌ای لاله، هلند در جایگاه نخست در بین کشورهای جهان جای دارد. لاله گل ملی کشورهای ایران، افغانستان، ترکیه، هلند، مجارستان و بلژیک به شمار می‌آید.
نام گل لاله از کلمه لال یا همان کلمه لعل از زبان سانسکریت به معنی «قرمز» گرفته شده‌است. واژهٔ لاله امروزه به گل‌های پیازداری گفته می‌شود که نام علمی

آنها تولیپا و از راستهٔ سوسن‌سانان و از تیره ٔسوسنیان است و کاسه و جام آن تشکیل جامی کامل می‌دهد. شک نیست که واژهٔ لاله به لال که به معنی «سرخ» است

وابسته‌است و گلی که لاله خوانده شده به مناسبت همین رنگ است.

گل لاله در زبان‌های اروپایی Tulip و Tulpe تولیپه نام دارد که به واسطهٔ شباهت این گل با عمامه از واژهٔ «تولبند» به معنی «عمامه» گرفته

شده‌است. احتمالاً مترجم ترکی در هنگام معرفی این گل به اروپائیان و در وصف آن این واژه را به زبان رانده و آن را در بزرگی و شکل به عمامه تشبیه کرده‌است. در

مورد فارسی بودن این واژه بین پژوهش‌گران توافق وجود دارد. در مقدمة الادب زمخشری که واژه‌نامهٔ عربی به فارسی‌است، عمامه به فارسی «دُلبند» ترجمه

شده‌است و ریشهٔ واژهٔ «تولبند» نهایتاً همان دُلبند (Dolband) فارسی‌است که از فارسی به ترکی رفته و تلفظ آن به «تولبند» تبدیل شده‌است. بهرحال

این گیاه با نام تولیپه از ترکیه به اروپا رفت و در آنجا به همین نام مشهور شد اما خود ترکان مانند ایرانیان این گل را در همان زمان لاله می‌نامیدند
لاله گل ملی ایران‌است. به غیر از ایران، گل ملی کشورهای افغانستان، ترکیه، هلند، مجارستان و بلژیک نیز لاله‌است. در ایران لاله یکی از نام‌های دختران است و بنا

بر آمار ادارهٔ ثبت احوال کشور در سال ۱۳۹۱ فراوانی نام آن ۲۲٬۱۶۸ نفر در ایران بوده‌است.

در بین کشورهای اسلامی گل لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. علی‌رغم اینکه مردم هر دو کشور علاقهٔ مشابه‌ای نسبت به این گل از خود

نشان می‌دهند، تأثیر این علاقه در هنر دو کشور متفاوت بوده‌است. در فرهنگ ترکی نام لاله در ادبیات این کشور نمود کمتری نسبت به ایران دارد اما تصویر نقاشی

شدهٔ این گل در آثار هنری ترکیه بسیار دیده می‌شود. در نقاشی‌های ایرانی و همچنین صنایع‌دستی این کشور نقش گل لاله به ندرت مشاهده می‌شود. اما گل لاله به

عنوان مشهورترین گل خودرو، تا آنجا در فرهنگ و ادب فارسی نفوذ و حضور یافته که بسیاری از شاعران با وجود زندگی در محیط‌های خشک و بیابانی لاله را

می‌شناختند. در کهن‌ترین نمونه‌هائی که از فارسی بجای مانده، ده‌ها تعبیر و تصویر و کنایه و استعاره همانند لاله‌فام، لالهٔ داغدار، لاله‌پوش، لاله‌رخ، لاله‌زار،

لاله‌گون و لاله‌سار (نام یک نوع مرغ) دیده می‌شود.
در ادب فارسی لاله در اغلب موارد مظهر رنج و گداز عشق است. گاه به خاطر سیاهی مدوری که چون داغی در وسط جام آن است به دل سوختهٔ عاشق تعبیر شده‌است.

در بسیاری جاها زخم خون‌آلود را بدان تشبیه کرده‌اند. در معدودی موارد به نشانه قدح و می به کار رفته‌است. به جهت سرخی و لطافت، گاهی صورت معشوق به آن

تشبیه شده‌است. در تعبیرات شاعرانه لاله از خون می‌دمد و طُرفه اینجاست که لاله بر گورها فراوان می‌روید، چنانکه از خون فرهاد لاله دمید.
در روایات شیعه سخن از دشت کربلا می‌رود که از خون شهدا لاله‌گون شده‌است. در ایران لاله سمبل شهادت است و به استعاره دلالت بر شخص ایثارگری دارد که در راه

آرمان دینی یا ملی به شهادت رسیده‌است.از سرودهای انقلابی مشهور ایران که در آن شهید به لاله تشبیه شده‌است می‌توان به سرود به لالهٔ در خون خفته شهیدِ دست

از جان شسته سرودهٔ مجتبی میرزاده اشاره کرد. همچنین عنوان تصنیف عارف قزوینی در رثای شهیدان راه آزادی که مربوط به انقلاب مشروطه می‌باشد "از خون

جوانانِ وطن ﻻله دمیده " است که مصرعی از آن تصنیف است.

در هلند افسانهٔ بوجود آمدن گل لاله بدین صورت آمده‌است:

سه شوالیه خواستار ازدواج با دختر زیبایی بودند. شوالیهٔ اول تاج طلا، دیگری شمشیر و آخرین شوالیه یک گنج به او پیشکش کردند. دختر هر چه فکر کرد

نتوانست از میان این سه نفر یکی را برگزیند. او از روح گل‌ها درخواست کرد که او را به یک گل مبدل کند. تاج طلا به جام گل، شمشیر به برگ و گنج به پیاز گل تبدیل

شد و این گل لاله نام گرفت.

کتاب لالهٔ سیاه نوشتهٔ الکساندر دوما نویسندهٔ فرانسوی از آثار ادبی برجستهٔ ادبیات جهان به شمار می‌آید. دوما این داستان را در مورد وضعیت سیاسی هلند در سال

۱۶۷۲ نوشته‌است و حوادث داستان آن پیرامون پرداخت جایزه به مبلغ صد هزار سکهٔ طلا برای ایجاد لاله به رنگ سیاه خالص

در زبان گل‌ها لاله بر اساس رنگ دارای معانی متفاوتی‌است. لالهٔ قرمز به معنای اعتراف به عشق، لالهٔ زرد به معنای عشق بی‌امید و لالهٔ سفید به معنای عشق از دست

رفته‌است



Inverted tulip, one of the most popular flowers worldwide, is the National Flower of

Iran.Iran Inverted Tulip
The Queen of Flowers, rose, is also considered the country's flower insignia.
Spring in the Iranian month of Ordibehesht (April 21- May 21) is the season of inverted

tulips. The flower is among the most unique and indigenous flora of mountainous

regions.
This pretty flower abounds in the Zagros Mountain Range. It is found in Chaharmahal-

Bakhtiari province and the western and southern provinces of Iran, Italki.com reported.
Inverted tulip was taken to Austria for the first time by a European tourist in 1576

and Europeans became familiar with this beautiful flower. In the 19th century, its

cultivation spread in the Netherlands.
The flower sprouts on the plains of Iran from the middle of March. The full bloom of

this flower is spectacular, as it creates a red and green carpet.
During this period, a lot of travelers visit areas where this wonderful flower blooms.
In fact, many festivals of inverted tulips are held every year in provinces where they

grow.
However, the flower's lifespan is short and endangered by overgrazing and its use as

medicine. It is picked up in large amounts for feeding livestock. Experts believe

expansion of farming in the area where inverted tulips grow also threatens the flower.

Other Iranian flowers

Being a vast land with diverse climatic conditions, Iran is one of the largest

producers of ornamental flowers in the world.
Reports indicate Iran ranks 17th worldwide in terms of total area under cultivation of

decorative flowers.
Roses, fritillaria, poppy and pittosporum are indigenous species of the country while

cactus, calendula, carnation, forsythia, hyacinth, iris, zinnia, daisies, orchids and

sunflowers are also grown here.
Iran is probably one of the most intense flower growing countries. Since ancient times,

Iranians have had a custom of gifting flowers on various occasions.
While selecting the flowers, they give utmost importance to the meaning conveyed by

that particular flower.
Roses, tulips, alsteromeria, chrysanthemum, iris and orchids are very popular among

Iranians.
The tulip is a perennial, bulbous plant with showy flowers in the genus Tulipa, of

which around 75 wild species are currently accepted and which belongs to the family

Liliaceae.

The genus's native range extends west to the Iberian Peninsula, through North Africa to

Greece, the Balkans, Turkey, throughout the Levant (Syria, Israel, Palestine, Lebanon,

Jordan) and Iran, North to Ukraine, southern Siberia and Mongolia, and east to the

Northwest of China. The tulip's centre of diversity is in the Pamir, Hindu Kush, and

Tien Shan mountains. It is a typical element of steppe and winter-rain Mediterranean

vegetation. A number of species and many hybrid cultivars are grown in gardens, as

potted plants, or as cut flowers.
Tulips are spring-blooming perennials that grow from bulbs. Depending on the species,

tulip plants can be between 4 inches (10 cm) and 28 inches (71 cm) high. The tulip's

large flowers usually bloom on scapes with leaves in a rosette at ground level and a

single flowering stalk arising from amongst the leaves.Tulip stems have few leaves.

Larger species tend to have multiple leaves. Plants typically have two to six leaves,

some species up to 12. The tulip's leaf is strap-shaped, with a waxy coating, and the

leaves are alternately arranged on the stem; these fleshy blades are often bluish green

in color. Most tulips produce only one flower per stem, but a few species bear multiple

flowers on their scapes (e.g. Tulipa turkestanica). The generally cup or star-shaped

tulip flower has three petals and three sepals, which are often termed tepals because

they are nearly identical. These six tepals are often marked on the interior surface

near the bases with darker colorings. Tulip flowers come in a wide variety of colors,

except pure blue (several tulips with "blue" in the name have a faint violet hue).
Tip of a tulip stamen. Note the pollen grains

The flowers have six distinct, basifixed stamens with filaments shorter than the

tepals. Each stigma has three distinct lobes, and the ovaries are superior, with three

chambers. The tulip's seed is a capsule with a leathery covering and an ellipsoid to

globe shape. Each capsule contains numerous flat, disc-shaped seeds in two rows per

chamber. These light to dark brown seeds have very thin seed coats and endosperm that

does not normally fill the entire seed