جهش تولید | شنبه، ۳ آبان ۱۳۹۹

چهار طاقی کوه شیر - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

چهار طاقی کوه شیر

Loading the player...

 

.جوهر آیین زرتشت، پاکی و بی آلایشی است و چون آتش بزرگترین پاک کننده و در عین حال پاک ترین عنصر است، از این رو آتش سمبول این آیینه گشته است. برخلاف آن چه بعضی ها تصور می کنند زرتشتیان آتش پرست نیستند بلکه آتش از رمز و سمبول اهورامزدا می دانند.

زرتشت با انتخاب آتش به عنوان سمبول آیین خود، از پیروان خود خواسته است که:

1.  مثل آتش پاک و درخشان باشند.

2.  همان طور که آتش پیوسته شعله هایش به سوی بالا می رود، آن ها هم پیوسته به سوی بالا، به سوی روحانیت، پیشروی کنند.

3.  همان طور که شعله هرگز به سوی پایین جذب نمی شود، آن ها هم سعی کنند مجذوب خواهش های پست نفسانی نشوند و همیشه آمال بزرگ معنوی را در مدنظر داشته باشند.

4.  همان طور که آتش چیزهای ناپاک را پاک می کند ولی خود هیچ وقت آلوده به ناپاکی نمی شود، آن ها هم با بدی به ستیزند بی آن که خود را آلوده به بدی کنند.

5.  همان طور که از یک اخگر می توان آتشی برافروخت، هم چنان می توان روح انسان را با شعله (اشا) روشن و فروزان کرد.

6.  همان طور که آتش با هرچه تماس می گیرد آن را مثل خود درخشان می کند، هر زرتشتی هم باید پس از برخوردار شدن از فروغ (اشا) دیگران را نیز از فروغ اشا برخوردار گرداند.

7.  آتش منبع زیبای و اساس حیات است. آتش فعال و بی قرار بوده دشمن رکود و خمودگی است. هر زرتشتی هم باید مانند آتش فعال بوده تا پایان عمر حتی لحظه ای از کار و کوشش دست برندارد.