رونق تولید ملی | یک‌شنبه، ۶ بهمن ۱۳۹۸

پویا نمایی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

پویا نمایی

Loading the player...

پویانمایی (انیمیشن (به انگلیسی: Animation)) یا کارتُن نمایش سریع و متوالی تصاویری از اثر هنری دوبعدی، یا موقعیت‌های مدل‌های واقعی، برای ایجاد توهم حرکت است. حرکت روان تصاویر متحرک در پویانمایی‌ها، ناشی از یک خطای دید است که به دلیل پدیدهٔ ماندگاری تصاویر پدید می‌آید. رایج‌ترین روش برای نمایش زنده نگار، سینما یا ویدئو است.

انیمیشن، جان‌بخشی، متحرک‌سازی، و زنده‌نگاری مترادف‌هایی برای پویانمایی هستند.
قدیمی‌ترین نمونه‌های تلاش برای بدست آوردن توهم حرکت در طراحی ایستا را می‌توان در نقاشی‌های دوران نوسنگی غارها پیدا کرد، در جائیکه حیوانات با چندین شکل پای رویهم افتاده مجسم شده‌اند، که آشکارا کوششی برای رساندن احساس حرکت است. سفالینه ای متعلق به مردم شهر سوخته یافت شده است که نقوش روی این جام، تکراری هدفمند دارد و حرکت را نشان می‌دهد. تکراری که پایه و اساس هنر انیمیشن امروز است.

شخص خاصی به عنوان مخترع هنر فیلم پویانما وجود ندارد، چرا که افراد بسیاری پروژه‌های متعددی که می‌توان به عنوان گونه‌های مختلف پویانمایی مطرح کرد را تماما در زمان‌های یکسانی انجام می‌دادند.
پویانمایی سنتی
نمونه‌ای از زنده نگاری سنتی، یک اسب که بوسیله روتوسکوپی  از عکس‌های قرن ۱۹ ادوارد مویبریج انیمیت شده.

با نام سل پویانمایی (یا پویانمایی روی طلق) هم شناخته می‌شود. انیمشن سنتی روشی بود که برای اکثر فیلم‌های زنده نگاری قرن بیستم استفاده می‌شد. فریم‌های فیلم زنده نگاری سنتی در اصل عکس‌هایی از طراحی‌هایی هستند که بروی کاغذ کشیده شده‌اند. برای ایجاد توهم حرکت، هر طراحی تفاوت ناچیزی با یک طرح قبلتر از آن دارد. طراحی‌های پویانما روی ورقه‌های شفافی به نام سل (طلق) ترسیم یا فتوکپی می‌شوند، طرف مقابل خطوط ترسیم شده از رنگ یا سایه روشن پر می‌شود. طلق شخصیت‌های کامل شده را روی پس زمینه نقاشی شده قرار می‌دهند و بوسیله دوربین ثابتی یک به یک با فیلم سینمایی عکس می‌گیرند.

روش سنتی سل انیمیشن در آغاز قرن ۲۱ منسوخ شد. امروزه طرح‌های پویانماها و پس زمینه‌ها اسکن، یا مستقیما در کامپیوتر طراحی می‌شوند. نرم‌افزارهای مختلفی برای رنگ آمیزی و شبیه سازی حرکات دوربین و افکت‌ها استفاده می‌گردد. قطعه انیمیت شده نهایی را به یکی از چندین رسانه‌های پخش، خروجی می‌گیرند، که شامل فیلم سنتی ۳۵ میلی متری و رسانه‌های جدید تر مانند ویدئوی دیجیتال می‌شود. ظاهر سل زنده نگاری هنوز حفظ شده و کارهای پویانماهای شخصیت‌ها عمدتا در طول ۷۰ سال گذشته همسان باقی مانده‌است.

نمونه‌های فیلم بلند پویانمایی سنتی عبارتند از پینوکیو (آمریکا، ۱۹۴۰)، مزرعه حیوانات(انگلیس، ۱۹۵۴)، و آکیرا (ژاپن، ۱۹۸۸). پویانمایی‌های سنتی که به کمک تکنولوژی کامپیوتر تولید شده‌اند مانند شیرشاه (آمریکا، ۱۹۹۴) قاچاق شده  (ژاپن، ۲۰۰۱) و سه قلوهای بلویل  (فرانسه.بلژیک.کانادا، ۲۰۰۳).

پویانمایی محض: به روشی از تولید پویانمایی سنتی با کیفیت بالا گفته می‌شود، که طرح‌های پرجزئیات و حرکات پذیرفتنی و معقول دارد، که حاصلی از حرکات نرم و روان ارائه می دهد. که سبک های متفاوتی دارد شامل سبک واقع گرا مانند محصولات دیزنی و سبک کارتونی مانند آثار استودیوی وارنر برز می‌شود.

روتوسکوپی: تکنیکی است که در آن طرح هر فریم از روی حرکات عکس‌های واقعی ترسیم می‌شود. ارباب حلقه‌ها ۱۹۷۸ و اساس بسیاری از حرکات حیوانات در اکثر کارهای دیزنی نیز همین روش است.
استاپ-موشن: در این روش هر فریم عکسی از اجسام واقعی است، پویانما اجسام و یا شخصیت‌های درون صحنه را فریم به فریم به صورت ناچیزی حرکت می‌دهد، و عکس می‌گیرد. هنگامی که فریم‌های فیلم به صورت متوالی نمایش داده شوند توهم حرکت اجسام ایجاد می‌شود. مانند عروس مرده به کاگردانی تیم برتون.
زنده‌نگاری خمیری: پیکره شخصیت‌ها و اجسام متحرک از ماده‌ای نرم ساخته می‌شود که ممکن است اسکلت هم داشته باشند تا فیگور آنها را ثابت نگه دارد. روش فیلمبرداری هم مانند استاپ-موشن است.
کات-اوت: نوعی از زنده نگاری استاپ موشن است که بوسیله قطعات مسطحی مانند کاغذ ساخته می‌شود. پویانما هر فریم قطعات را کمی جا به جا می‌کند.
زنده‌نگاری سیلوئت: نوعی زنده‌نگاری کات-اوت بدون رنگ که کاراکترها به صورت سیلوئت سیاه نمایان می‌شوند.(شبیه به عکس‌های ضد نور)
موشن گرافیک: از تصاویر مسطح گرافیکی، عکس، قطعات روزنامه یا مجله و غیره همراه با تایپ (نوشته) ساخته می‌شود که سابقا با حرکت دادن فریم به فریم انیمیت می‌شد.
زنده‌نگاری عروسکی: به پویانمایی استاپ-موشنی گفته می‌شود که شامل پیکره‌های عروسکی است که در تعامل با فضاهای شبیه واقعیت انیمیت می‌شوند. عروسکها درونشان اسکلت دارد که به ایستایی آن‌ها کمک کند و همچنین مفصل‌هایی که در محورهای خاصی می‌چرخند. مانند کابوس قبل از کریسمس، ساخته تیم برتون.

پویانمایی رایانه‌ای

امروزه اغلب تولید کنندگان به دلیل صرفه اقتصادی و امکانات روز افزون زنده نگاری رایانه‌ای ترجیح می‌دهند از این ابزار استفاده نمایند. مقاله اصلی پویانمایی رایانه‌ای قواعد هنری این تکنیک تفاوتی با دیگر تکنیک‌های سینما و انیمیشن ندارد. اما بیشتر مراحل تولید در رایانه انجام می‌گیرد.

Animation is the process of creating motion and shape change illusion by means of the rapid display of a sequence of static images that minimally differ from each other. The illusion—as in motion pictures in general—is thought to rely on the phi phenomenon. Animators are artists who specialize in the creation of animation.

Animations can be recorded on either analogue media, such as a flip book, motion picture film, video tape, or on digital media, including formats such as animated GIF, Flash animation or digital video. To display it, a digital camera, computer, or projector are used.

Animation creation methods include the traditional animation creation method and those involving stop motion animation of two and three-dimensional objects, such as paper cutouts, puppets and clay figures. Images are displayed in a rapid succession, usually 24, 25, 30, or 60 frames per second.
Early examples of attempts to capture the phenomenon of motion into a still drawing can be found in paleolithic cave paintings, where animals are often depicted with multiple legs in superimposed positions, clearly attempting to convey the perception of motion.

An earthen goblet discovered at the site of the 5,200-year-old Burnt City in southeastern Iran, depicts what could possibly be the world's oldest example of animation. The artifact bears five sequential images depicting a Persian Desert Ibex jumping up to eat the leaves of a tree.

Ancient Chinese records contain several mentions of devices that were said to "give an impression of movement" to human or animal figures, but these accounts are unclear and may only refer to the actual movement of the figures through space.

In the 19th century, the phenakistoscope (1832), zoetrope (1834) and praxinoscope (1877), as well as the common flip book, were early animation devices that produced an illusion of movement from a series of sequential drawings, but animation did not develop further until the advent of motion picture film and cinematography in the 1890s.

The cinématographe was a projector, printer, and camera in one machine that allowed moving pictures to be shown successfully on a screen which was invented by history's earliest film makers, Auguste and Louis Lumière, in 1894.[4] The first animated projection (screening) was created in France, by Charles-Émile Reynaud, who was a French science teacher. Reynaud created the Praxinoscope in 1877 and the Théâtre Optique in December 1888. On 28 October 1892, he projected the first animation in public, Pauvre Pierrot, at the Musée Grévin in Paris. This film is also notable as the first known instance of film perforations being used. His films were not photographed, but drawn directly onto the transparent strip. In 1900, more than 500,000 people had attended these screenings.
A projecting praxinoscope, 1882, here shown superimposing an animated figure on a separately projected background scene

The first film that was recorded on standard picture film and included animated sequences was the 1900 Enchanted Drawing, which was followed by the first entirely animated film - the 1906 Humorous Phases of Funny Faces by J. Stuart Blackton,[6] who, because of that, is considered the father of American animation.
The first animated film created by using what came to be known as traditional (hand-drawn) animation - the 1908 Fantasmagorie by Émile Cohl
File:Charlie in Turkey Pat Sullivan Keen Cartoon Corporation 1916 685703 FLM11263.ogvPlay media
Charlie in Turkey (1916), an animated film by Pat Sullivan for Keen Cartoon Corporation.

In Europe, the French artist, Émile Cohl, created the first animated film using what came to be known as traditional animation creation methods - the 1908 Fantasmagorie. The film largely consisted of a stick figure moving about and encountering all manner of morphing objects, such as a wine bottle that transforms into a flower. There were also sections of live action in which the animator's hands would enter the scene. The film was created by drawing each frame on paper and then shooting each frame onto negative film, which gave the picture a blackboard look.

The author of the first puppet-animated film (The Beautiful Lukanida (1912)) was the Russian-born (ethnically Polish) director Wladyslaw Starewicz, known as Ladislas Starevich.[citation needed]

The more detailed hand-drawn animations, requiring a team of animators drawing each frame manually with detailed backgrounds and characters, were those directed by Winsor McCay, a successful newspaper cartoonist, including the 1911 Little Nemo, the 1914 Gertie the Dinosaur, and the 1918 The Sinking of the Lusitania.[8]

During the 1910s, the production of animated short films, typically referred to as "cartoons", became an industry of its own and cartoon shorts were produced for showing in movie theaters. The most successful producer at the time was John Randolph Bray, who, along with animator Earl Hurd, patented the cel animation process which dominated the animation industry for the rest of the decade.

El Apóstol (Spanish: "The Apostle") was a 1917 Argentine animated film utilizing cutout animation, and the world's first animated feature film.Unfortunately, a fire that destroyed producer Frederico Valle's film studio incinerated the only known copy of El Apóstol, and it is now considered a lost film.

Computer animation has become popular since Toy Story (1995), the first feature-length animated film completely made using this technique.

In 2008, the animation market was worth US$68.4 billion. Animation as an art and industry continues to thrive as of the mid-2010s, because well-made animated projects can find audiences across borders and in all four quadrants. Animated feature-length films returned the highest gross margins (around 52%) of all film genres in the 2004-2013 timeframe
Traditional animation (also called cel animation or hand-drawn animation) was the process used for most animated films of the 20th century. The individual frames of a traditionally animated film are photographs of drawings, first drawn on paper. To create the illusion of movement, each drawing differs slightly from the one before it. The animators' drawings are traced or photocopied onto transparent acetate sheets called cels, which are filled in with paints in assigned colors or tones on the side opposite the line drawings. The completed character cels are photographed one-by-one against a painted background by a rostrum camera onto motion picture film.