رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۳۰ مهر ۱۳۹۸

نمایشگاه مکتب سقاخانه ای - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

نمایشگاه مکتب سقاخانه ای

Loading the player...

دانلود

سقاخانه در معماری سنتی ایرانی، به فضاهای کوچکی در معابر عمومی اطلاق می‌شد که اهالی و کسبه برای آب دادن به رهگذران تشنه درست می‌کردند. سقاخانه معمولاً ظروف سنگی بزرگی بودند که آب آشامیدنی در آنها ریخته می‌شد و پیاله‌هایی با زنجیر به به آنها بسته می‌شد.

سقاخانه‌ها در ابتدا بیشتر جنبه خدماتی داشتند و بانیان آنها بیشتر به منظور ثواب بردن، اقدام به ساخت و نگه داری آنها می‌کردند. برخی سقاخانه‌ها دائمی بودند و برخی دیگر در زمانهای خاص بویژه به هنگام عزاداری محرم برپا می‌شدند. برای آگاهی دادن به رهگذران در شب، شمع‌هایی در اطراف سقاخانه تعبیه و روشن می‌شد که بعدها جنبه‌ای مذهبی پیدا کرد و کسانی که نذر و نیازی داشتند هر شب جمعه، شمع‌هایی را در سقاخانه‌ها روشن می‌کردند. در تهران، سقاخانه‌های بزرگتری ساخته شد و در آنها شمایل بزرگان مذهبی مانند حضرت عباس برادر امام حسین و حضرت علی اکبر و دیگر نذری‌های مردم توسط خادمان سقاخانه نگه داری می‌شد

سقاخانه آیینه طهران : در تزيينات اين سقا خانه آينه كاري بسيار به كار رفته و موجب نام گذاري سقا خانه شده است.اين سقا خانه توسط "حاج مير آخور"در سال 1304 ه.ق بنا شد و يكي از پر زرق و برق ترين سقا خانه هاي تهران به شمار مي رود.