جهش تولید | جمعه، ۹ آبان ۱۳۹۹

مینیسک زانو - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

مینیسک زانو

Loading the player...

زانو از پيچيده‌ترين مفاصل بدن انسان است كه براي راه رفتن طبيعي، كارايي و سلامت كامل آن الزامي است. تكامل زانو به شكلي است كه براي گام طبيعي طراحي شده است و در مقابل حركات غير از گام طبيعي آسيب‌پذير است. منظور از گام طبيعي، حركات متناوب دوره‌اي راه رفتن است و هر دوره حركت از بلند شدن پاشنه يك پا شروع مي‌شود و قبل از بلند شدن همان پاشنه خاتمه مي‌يابد و مجموع اين گام، راه رفتن طبيعي را تشكيل مي‌دهد. گام، خود نيز به مراحلي تقسيم مي‌شود. برخي بيماري‌هاي ارتوپدي اندام تحتاني، باعث اختلال در اين گام شده و باعث لنگيدن مي‌شوند. زانو مفصل نزديك‌كننده سر و دست به زمين است و از 2 استخوان بلند ران و ساق درست شده است كه كشكك جلوي آن قرار دارد.
براي پايداري يك مفصل سه عامل مهم هستند:

شكل استخوان‌ها؛ مثلا در مفصل ران يك گلوله استخواني داخل يك حفره كروي قرار دارد كه زانو اين وضعيت را ندارد و تقريبا به شكل 2 سطح صاف است.

عضلات اطراف مفصل كه مثلا در شانه، عضلات زيادي اطراف مفصل را گرفته‌اند كه علاوه بر دامنه حركات زياد، باعث پايداري آن هم مي‌شود ولي عضله مهمي در اطراف زانو وجود ندارد.

رباط‌ها كه مفصل‌ها را به هم وصل مي‌كند. در زانو رباط‌هاي مهم و قوي‌اي وجود دارد كه براي حركات طبيعي كافي هستند، ولي حركات غيرطبيعي به آنها آسيب مي‌رساند.
مينيسك چگونه پاره مي‌شود؟

در مراحل مختلف يك گام طبيعي، مينيسك همراه با اجزاي ديگر زانو بسيار هماهنگ است و وظايفش را بي‌عيب و نقص انجام مي‌دهد.

مشكل هنگامي بوجود مي‌آيد كه حركاتي غيرطبيعي به زانو تحميل شود كه مناسب با يك گام طبيعي نباشد. هنگامي كه زانو خم باشد، پايداري زانوي ديگر آن‌طور كه در باز بودن كامل هست، وجود ندارد و مجموع رباط‌هاي زانو قدرت حالت باز ندارند.

عضلات و كپسول مفصل (كه پشت زانو 2 استخوان را محكم به هم وصل مي‌كند) شل هستند. در اين وضعيت، مينيسك‌ها هم شل هستند و مينيسك مانند حالت عادي در تماس با استخوان ران نيست و به مركز مفصل كشيده شده است. در اين حالت اگر در ساق حركت چرخشي ناگهاني همراه با باز شدن سريع زانو اتفاق بيفتد، مينيسك فرصت فرار از گير كردن بين 2 استخوان ران و ساق را ندارد و بين 2 استخوان به تله مي‌افتد. به علت لزج بودن سطوح، مينيسك بين 2 استخوان در مي‌رود ولي گاهي هم گير مي‌كند.

مجموع حركات غيرطبيعي زانو (چرخش به اضافه بازشدن سريع) و نقطه‌اي از مينيسك كه گير افتاده، نيرويي غيرطبيعي به مينيسك وارد مي‌شود كه مينيسك نمي‌تواند آن را تحمل كند. اين نيروي غيرطبيعي بشدت در يك محل از مينيسك جمع مي‌شود كه اگر به اندازه كافي شديد باشد، به آن آسيب مي‌رساند و آن را پاره مي‌كند.

اين پارگي در محل‌هاي مختلفي از مينيسك اتفاق مي‌افتد كه درمان اين پارگي‌ها با هم فرق دارد. به دلايل مختلفي، آسيب مينيسك داخلي خيلي بيشتر از خارجي است (90 درصد.)

پارگي مينيسك مختص ورزشكاران نيست؛ تصادفات موتورسيكلت، زمين خوردن همراه چرخش و باز شدن يا خم شدن سريع (مثلا افتادن در چاله)‌ هم باعث پارگي مينيسك مي‌شود.

نشست و برخاست زياد از حالت چمباتمه، ممكن است باعث پارگي گوشه عقب مينيسك شود. هنگام پاره شدن مينيسك، درد شديدي احساس مي‌شود و فرد احساس پاره شدن چيزي در داخل زانو همراه با درد يا حالتي مثل برق‌گرفتگي را توصيف مي‌كند.

به دنبال پاره شدن مينيسك، وضعيت غيرطبيعي ايجاد شده و تغييراتي غيرطبيعي در زانو ايجاد مي‌كند.

به علت انتقال علامت‌هاي عصبي به گيرنده‌هاي حسي محيط زانو و عوامل ديگري مثل خونريزي، زانو حالت التهابي به خود مي‌گيرد و مايع مفصلي زيادي ترشح مي‌شود كه در توصيف عاميانه مي‌گويند زانو آب آورده.

حركات زانو دردناك است و زانو حتي بدون حركت هم درد دارد. مصدوم قادر به راه رفتن طبيعي نيست و بيشتر سعي مي‌كند زانو را بي‌حركت نگه دارد. مايع داخلي زانو در روز دوم آسيب به خوبي قابل لمس است.