رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۹۸

مسجد جامع میمه - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

مسجد جامع میمه

Loading the player...

مسجد جامع شهر میمه از بناهای قدیمی میمه در 40 کیلومتری اصفهان واقع شده است. بدلیل قرار داشتن شهر میمه در راه ارتباطی اصفهان ، مشاهیر و بزرگان زیادی به این مسجد آمده اند منقول است:ملا محسن فیض کاشانی می گوید : در طی سفری گذرم به مسجدی افتاد در قریه ای بنام میمه که بنظر می رسد این مسجد زیبا یادگار آل بویه باشد و با توجه به کتیبه بالای محراب آن . هنوز منبر شکسته و نیمه سوخته آن در گوشه ای دیده می شود . سنگ قبرهای اطراف مسجد تاریخی در حدود 200 سال پیش را دارد . شخص دیگری بنام ابن بطوطه جهانگرد عرب در سال 727 هجری از مسجد جامع میمه دیدن کرده و می گوید در سفر ، به قریه ای رسیدیم به نام میمه روستایی نیک و دارای باغهای انگور و قنوات متعدد و مسجدی زیبا که نهر آبی از وسط آن جاری است . در سال 789 هجری امیر تیمور به جهت تنبیه سلطان زین العابدین که به دعوت او اعتنایی نکرده بود از راه همدان به گلپایگان و میمه رهسپار اصفهان می شود که در خاطرات خود می نویسد مردم میمه قبل از ورود من و لشکریانم به میمه به استقبال من آمدند در منطقه ای که قرقچی نام داشت آنها گوسفند و گاو قربانی و پیش کش کردند و سپاه مرا تا مسجد همراهی نمودند قشون نماز را در مسجد جامع میمه که دارای بنای زیبا و دیدنی با درختان سرسبز و نهر آبی روان بود ادا کردند . امیر تیمور به اصفهان رفته و عده زیادی از مردم اصفهان را قتل و عام کرده و در راه بازگشت مردم تمام قراء مسیر را کشته و تمام اماکن را تخریب نموده تنها محلی که از حمله تیمور درامان ماند قریه میمه بود که بخاطر خوش خدمتی و استقبال از امیر تیمور از دستبرد نیروهای او سالم ماند . اما در زمان فرار اشرف افغان از دست نادر افشار گروهی از سربازان اشرف در مسیر فرار خود وارد میمه می شوند و تمام اماکن و قنوات را خراب و اموال اهالی را غارت می کنند این غارتگران حتی به افرادی که در مسجد معتکف شده بودند رحم نکرده و مسجد را بر سر آنها خراب کردند در بازسازی که در سال 1354 در مسجد قدیمی انجام شد استخوانهای فراوانی که بصورت دسته جمعی در زیر خاک دفن شده بودند پیدا شد که گویای این حقیقت بود . نمای قدیمی محراب : در مسجد جامع میمه به سمت قبله محرابی وجود دارد که قبلاً سنگی زیبا و حجاری شده بصورت کتیبه ای از خطوط برجسته کوفی تزیین شده بود و اطراف محراب بسیار زیبا و با نقاشی و گچ گیری و کاشیهای نفیس و دارای تزئینات پیچیده و منحصر بفرد بود که در بازسازی مسجد اطراف ، محراب تخریب و سنگ محراب آن به موزه باستان منتقل شده است و اطراف آن توسط مرحوم صدر الاسلام با گچ بری های زیبا با آیات قرآنی را بصورت گل و بته گچ بری نموده است . سر درب مسجد : مسجد جامع در قدیم دارای سر در زیبا و خوش طرحی مزین به کتیبه های خط کوفی از کاشی فیروزه ای با دو گلدسته کوچک بوده در سال 1338 برای ایجاد خیابان امام حسین ( ع ) قسمت پایین یکی از مناره ها و سردر که از قدیم به یادگار مانده بود تخریب گردید که در نوسازی دیگر مناره ای ساخته نشد . درخت مسجد : درخت مسجد جامع میمه کهنسال ترین درخت در منطقه و یکی از درختان کهنسال استان بود ارزش این درخت نزد مردم بقدری بود که در قدیم اگر کسی مریض می شد مقداری از پوست درخت را به بازوی بیمار می بستند که بیشتر اوقات مفید واقع می شد . بعضی از اهالی اعتقاد داشتند که درخت زبان گنجشک در زمان حفاری و احداث قنات « رویه » که قبلاً وسط مسجد جاری بود برای زیبایی و سایبانی کاشته شده بود . بعضی دیگر گویند : در زمان ولیعهدی امام رضا ( ع ) تعدادی از بنی هاشم از مدینه به ایران آمدند بعد از شهادت آن امام بنی هاشم مورد حمله ی سربازان مأمون قرار گرفته و آواره ی بیابانها شدند گویند 3 تن از این بزرگواران به میمه می آیند و در مسجد پناه می گیرند وقتی دشمنان آگاه و به تعقیب آنها می پردازند به خواست خدا از دید دشمن غایب می شوند گویند که در آن زمان درخت مسجد وجود داشته که آنها در درخت غایب می شوند بعضی دیگر می گویند که این درخت بعدها به عنوان یادبود این بزرگواران در محلی که غایب شده بودند کاشته شد که به هر صورت عمر درخت به زمان امامت حضرت علی ابن موسی الرضا ( ع ) می رسید بعد از پیروزی انقلاب تعدادی از جوانان ناآگاه که ایمان و اعتقاد مردم را نسبت به درخت به تمسخر گرفته و آنرا بریدند و برای همیشه آن را ریشه کن کردند و حال فقط در تاریخ این شهر و استان درخت مسجد را خواند که خود یک شاهنامه و یک تاریخ زنده و سند یک ملت چند هزار ساله بود . این درخت در ایمان و اعتقاد مذهبی مردم جای ویژه و ارزشمندی داشت که هیچ چیز نمی تواند جای خالی آنرا بگیرد . قدمت و تاریخ مسجد جامع میمه : براساس آثار بدست آمده از حفاریهای اطراف مسجد جامع و سوابق تاریخی شهر و آثاری که از قبرستان زردشتیان بجای مانده بنظر می رسد که مسجد جامع در قدیم عبادتگاه و معبد زردشتیان بوده و بعضی عقیده دارند که این مسجد یکی از هزار عبادتگاهی است که در زمان حضرت ابراهیم ساخته شده است به هر حال اطلاعات ما را درباره این معبد حداقل تا 15 قرن قبل از این پیش می برد و نشان می دهد که این بنا در روزگاران قدیم بنای مخصوص و جایی بوده که مراسم مذهبی در آن برگزار می شده است . شهر میمه بنا به قولی مانند شهرهای اردستان و زواره در زمان انوشیروان آباد بوده و در حال حاضر این دو شهر هستند که دارای قدیمی ترین مساجد کوشک مانندی می باشند که در زمان سلجوقیان تبدیل به مساجد چهار ایوانی گردیده شهر میمه نیز مسجدی دارد که دقیقاً مشابه مساجد این دو شهر است و احتمال می رود که مسجد میمه همزمان با مساجد آن دو شهر از حالت کوشک مانند به سبک معماری سلجوقیان تغییر بنا داده باشد . در عملیات حفاری در سالهای نه چندان دور ( 1354 ) در عمق یک متری ابتدا آجرهای سنگ فرش دوره صفویه و در اعماق 2 تا 5/2 متری یک محراب بسیار زیبا با گچ بری مربوط به زمان سلجوقیان و در عمق 3 تا 5/3 متری خشتهای بزرگ ( گبری ) پیدا شده که اینها نشان می دهد این که این مکان در ابتدا آتشکده و معبد زردشتیان که بعد از مسلمان شدن اهالی به مسجد تبدیل که در زمان سلجوقیان بازسازی و در زمان صفویان مرمت شده است .