جهش تولید | یک‌شنبه، ۴ آبان ۱۳۹۹

ماسوله - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

ماسوله

Loading the player...

ماسوله، یکی از نقاط تاریخی، سرسبز و خوش آب و هوای شمال ایران با هوای مه آلود، تابستانهای خنک و زمستانهای پر برف استماسوله در جنوب غربی استان گیلان در بخش سردارجنگل فومن،۶۰ کیلومتری شهر رشت ۳۶ کیلومتری شهر فومن و ۲۰ کیلومتری شهر ماکلوان واقع است.ماسوله با هوای مه آلود، تابستانهای خنک و زمستانهای پر برف یکی از مناطق ییلاقی شمال ایران است.این شهر طی شماره ۱۰۹۰ در فهرست آثار ملی به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی به ثبت رسیده‌است. راه قدیمی ماسوله به خلخال که در گذشته شاهراه ارتباطی گیلان و آذربایجان بوده است با دخالت سازمان حفاظت از محیط زیست و پایگاه میراث فرهنگی ماسولهبه منظور حفاظت از محیط زیست، طبیعت بکر و میراث معنوی ماسوله در چندین دهه گذشته امکان توسعه پیدا نکرده است. زبان اصلی مردم ماسوله مانند زبان مردم غرب گیلان و جنوب جمهوری آذربایجان «زبان تالشی» است که ریشه در زبان پارسی پهلوی دارد.و با زبان گیلکی(زبان اصلی مرکز و شرق گیلان) متفاوت است.دین مردم ماسوله اسلام و مذهبشان شیعه است. ماسوله در پی احداث جاده ارتباطی جدید بین گیلان و آذربایجان و نیز قحطی ۱۳۲۰ و ... بیشتر جمعیت خود را از دست داد. پس از ثبت ماسوله به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی، اجازه ساخت و ساز و توسعه شهر توسط شهرداری ماسوله(تاسیس۱۳۱۱)، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و سازمان حفاظت از محیط زیست داده نشد و در نتیجه هزاران تن از اهالی ماسوله طی هفتاد سال گذشته در نقاط مختلف ایران به ویژه تهران مقیم شدند. این شهر هم اکنون رویارو با مسائلی مانند ریزش سنگ، سیل، رانش زمین، زمین‌لرزه، تصرف به منظور توسعه عمرانی و انسانی و تخریب و... می‌باشد. ماسوله شامل وسعتی معادل یکصد هکتار منطقه تحت حفاظت میراث فرهنگی و منابع طبیعی، یکی از خوش آب و هواترین نقاط ایران است که هر ساله پذیرای ده‌ها هزار گردشگر می‌باشد. شهر تاریخی و توریستی ماسوله به دلیل داشتن معماری منحصربه‌فرد در جهان شناخته شده است. ماسوله با کوهستان‌های مرتفع، جنگل و ییلاقات سرسبز از توریستی ترین مناطق شمالی ایران با جلوه‌های طبیعی فراوان به ویژه در اواخر بهار و فصل تابستان است و قله شاه معلم در ماسوله با ارتفاع ۳۰۵۰ متر بلندترین نقطه استان گیلان و هدفی جذاب برای گروههای کوهنوردی می‌باشد. دو هتل در داخل فضای معماری سنتی ماسوله و چندین هتل در جاده زیبای منتهی به آن پذیرای گردشگران ایرانی و خارجی هستند همچنین تعداد زیادی مهمانخانه و خانه اجاره ای هم در این زمینه وجود دارند. ماسوله دارای معماری منحصربه‌فردی است. محوطه جلوی خانه‌ها و پشت بام‌ها هر دو به عنوان پیاده‌رو استفاده می‌شوند. بافت معماری ماسوله در دوران زندیه شکل گرفته است و خیابان‌های کوچک و پله‌های بسیار به هیچ وسیله نقلیه موتوری اجازه ورود نمی‌دهد. معماری ماسوله در یک جمله توصیف می‌شود: حیاط ساختمان بالایی پشت بام ساختمان پایینی است. تعداد طبقات ساختمان‌ها معمولاً تا دو طبقه می‌رسد. ماسوله  ی قدیم یا «کهنه  ماسوله» که در فاصله «هشت کیلومتری غرب جاده ماسوله به خلخال» قرار گرفته است سکونتگاه اصلی و اولیه ماسوله  ایها بوده است که اکنون آنچه در این مکان به چشم می خورد سنگ دیوار بناهای آن است. در نخستین کاوش های باستان شناسی شهرستان فومن که در شهریور ماه ۱۳۷۴ توسط هیئت پژوهشکده باستان شناسی سازمان میراث فرهنگی استان گیلان در این محوطه صورت گرفت مشخص شد که از سده پنجم تا هشتم هجری «کهنه  ماسوله» به عنوان یکی از مراکز مهم در زمینه فلزکاری بوده است.همچنین سفالینه های لعابدار با رنگهای متنوع که مشخصات دوره سلجوقی را داشته  اند در این منطقه کشف شد این ناحیه به دلیل اهمیت و اعتبار تاریخی آن در شهریور ۱۳۸۵در فهرست آثار ملی ثبت شد. درباره منتقل شدن ماسوله  ایها به مکان فعلی آرای مختلف و گوناگونی ارائه شده است یکی از مشهورترین آنها اینست که عون  بن  علی از نوادگان امام اول شیعیان به همراه سید جلال  الدین اشرف از فرزندان موسی کاظم امام هفتم شیعیان که مزارش در شهر آستانه اشرفیه گیلان قرار دارد در جنگی در حوالی طارم زنجان زخمی شد و راه ماسوله در پیش گرفت و در مکان فعلی ماسوله جان سپرد و به خاک سپرده شد. سپس به تدریج ماسوله  ایها در اطراف مزارش خانه ساختند و بدین ترتیب ماسوله فعلی شکل گرفت. روایتی زلزله بزرگ‌سال ۸۹۰ هجری قمری را علت کوچ ماسوله  ایها به مکان فعلی بیان می کند و روایتی دیگر نیز همه  گیر شدن بیماری طاعون در سال ۹۴۳ هجری قمری در کشور را دلیل جا به  جایی ذکر می-کند. ولی نسلهای بعدی، در همین مکان جدید هم ماندگار نشدند و شهری که مرکز داد و ستد و شاهراه ارتباطی بین گیلان و زنجان و آذربایجان بود و بازار، کاروانسراهای و صنایع فلزی و غیر فلزی آن رونق فراوان داشت با کاهش چشمگیر مواجه شد. زمانی قرار گرفتن ماسوله در نقطه ثقل گیلان، زنجان و آذربایجان اهمیت ویژه ای به آن بخشیده بود ولی با با ایجاد راههای اصلی بین گیلان و آذربایجان و گیلان و زنجان از دیگر مسیرها، ماسوله رونق اقتصادی و به دنبال آن، جمعیت خود را از دست داد اشغال کشور در سال ۱۳۲۰ خورشیدی در جریان جنگ جهانی دوم و هرج و مرج ناشی از آن نیز بر مهاجرت اهالی ماسوله تاثیرگذار بود. شهرداری ماسوله در سال ۱۳۱۱ هجری خورشیدی تاسیس شد ولی در سال ۱۳۱۸ تعطیل گردید. و در سال ۱۳۴۱ مجدداً شروع به کار کرد. مردم ماسوله نقش والایی در تاریخ جنبش جنگل در برابرتهاجم روسیه و بریتانیا داشته‌اند. ماسوله  ایها به قوای جنگل کمک می کردند و عده  ای مانند شهید باباغلامعلی در کنار آنها می  جنگیدند.

Masuleh About this sound pronunciation (help·info) (Persian: ماسوله‎, also Romanized as Māsūleh and Massulya) is a city in and the capital of Sardar-e Jangal District, in Fuman County, Gilan Province, Iran. At the 2006 census, its population was 554 individuals from 180 families.

Historical names for the city include Māsalar and Khortāb. It was founded in the 10th century AD.

Masuleh is approximately 60 km southwest of Rasht and 32 km west of Fuman. The village is 1,050 meters above sea level in the Alborz (or Elburz) mountain range, near the southern coast of the Caspian Sea. The village itself has a difference in elevation of 100 meters.

Although it has been written that the community was established around 10 AD, the province of Gilan has a long history. The first village of Masuleh was established around 1006 AD, 6 km northwest of the current city, and it is called Old-Masuleh (Kohneh Masuleh in Persian). People moved from Old-Masuleh to the current city because of pestilence and attacks from neighbouring communities.

Masouheh-Rood-Khan is the river passing through the city, with a waterfall located just 200 meters away from the village. Many other springs are found around Masuleh.

Masuleh is surrounded by forest from valley to mount.

Fog is the predominant weather feature of Masuleh.

Masuleh architecture is unique. The buildings have been built into the mountain and are interconnected. Courtyards and roofs both serve as pedestrian areas similar to streets. Masuleh does not allow any motor vehicles to enter, due to its unique layout. It is the only city in Iran with such a prohibition. However, the small streets and many stairs simply wouldn't make it possible for vehicles to enter.

The spectacular architecture of Masuleh is popularly known as "The yard of the building above is the roof of the building below".

Yellow clay coats the exterior of most buildings in Masuleh. This allows for better visibility in the fog.

Buildings are mostly two stories (1st floor and 'ground' floor) made of adobe, rods and bole. A small living room, big guest room, winter room, hall, WC and balcony are usually found in 1st floor. A cold closet, barn and stable are located on the floor below, which are connected to the upper floor by several narrow steps inside the building.

There are four main local communities at the city named: "Maza-var" (meaning beside the Mosque) at the south, "Khana-var" (beside homes) at the East, "Kasha-sar" (stretched on top) at the North, and, "Assa-mahala" (Assad community) at the West. Apparently, down town is the Market (Bazaar) area and also the main mosque of the city, named "O-ne-ben-ne Ali" (Awn Ibn Mohammad Ibn Ali Ibn. Abi Taleb) built in 969 AD