رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۲۴ مهر ۱۳۹۸

قالیشویان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

قالیشویان

Loading the player...

یکی از مشهودات تاریخ که هیچ شک و شبهه ای در آن راه ندارد سنت قالی شویان اهالی کاشان است که همه ساله در دومین جمعه مهرماه (نزدیکترین جمعه به 11مهرماه که سالروز کشته‌شدن سلطانعلی بن محمدباقر است) برگزار می گردد. شهرت و معروفیت این سنت به اندازه ای است که نیاز به ادلّه و اثبات ندارد. در کتابهای متعددی مانند امامزادگان معتبر، زندگانی سلطان بن علی و هلال بن علی نوشته آیت ا... امامت، تاریخ کاشان نوشته کلانتر ضرابی و غیره به این مراسم اشاره شده است. با این وجود سلطانعلی که یکی از چهار امامزاده واجب التعظیم و دارای تاریخ مستند در ایران می باشد، برای بسیاری هنوز ناشناخته مانده اند؛ قرار گرفتن بارگاه او در یک مسیر فرعی که مرکزیت شهری ندارد و همچنین عدم ارایه آثار علمی و تحقیقی مستند در این باره از دلایل ناشناخته ماندن سلطانعلی و مراسم قالی شویان می باشد.
هرسال در روز سیزدهم مهرماه هر سال (امروزه در دومین آدینه مهرماه)، اهالی روستای «فیـن» کاشان یکی از قالی‌های درون بنای امامزاده، به عنوان قالی‌ای که به هنگام مرگ در تابوت او بوده و پیکر امامزاده را در آن پیچیده بوده‌اند، به صورت لوله‌شده بر دوش جوانان قرار می‌گیرد و آنان آنرا به سوی چشمه‌ای که در حدود چند صد متری شرق بنا واقع است، می‌برند.
به دنبال این دسته، گروهی دیگر که هر یک چوبدستی بلندی را بر دست دارند، حرکت می‌کنند و با تکان دادن چوبدستی در هوا به نبردی نمادین با قاتل امامزاده می‌پردازند. قالی بر کنار چشمه به زمین می‌آید و آب چشمه را به نشانه غسل دادن امامزاده بر آن می‌افشانند و آنگاه دوباره آنرا با شور و هیجان به سوی بنا باز می‌گردانند. پیش از ورود قالی به آرامگاه، چوب بدستان با دویدن و تکان دادن چوب‌ها و فریاد و شعارهای مهیج، نبرد با قاتل امامزاده را دنبال می‌کنند. رسیدن حاملان قالی به درگاه ورودی امامزاده و سپردن آن به گروهی دیگر که می‌باید آنرا به درون ببرند، همراه با تشریفات خاصی است.
این مراسم منحصراً توسط اهالی روستای «فیـن» کاشان برگزار می‌شود و دیگران حق شرکت در آنرا نداشته و تنها تماشاچی هستند

Carpet Washing Ceremony

The Carpet Washing (Ghali Shuyan) Ceremony, one of the most interesting religious ceremonies of the Shiites, is held in Mashhad-e Ardehal. It is a traditional/religious/historical mourning ceremony. The origin of the ceremony can be traced back to the time when Sultan Ali (who was invited from Medina to Mashhad-e Ardehal more than 12 centuries ago) was killed in the village by his enemies. After his followers from the area arrived too late to help him they wrapped his body in a carpet. They then washed his body in a stream 150 meters away, before burying him. So for hundreds of years people in their thousands from the surrounding area and beyond (including Qum, Kashan, Nashlaj, Khomein, Mahallat, Saveh, Delijan, Golpayegan, Yazd, and many other towns) have flocked to Mashhad-e Ardehal to mourn and represent this event each year on the second Friday of the Iranian month of Mehr (early October), since this was the day Sultan Ali was killed. Some pilgrims even walk to the shrine from places that are large distances away. The crowd of pilgrims then leave the shrine carrying the remains of the same sacred carpet (that was used to wrap the body of Sultan Ali) on their shoulders, and while mourning, symbolically beat the remains of the carpet with long sticks to show their hatred towards the enemies of Sultan Ali and to demand revenge for his martyrdom, and also as a means to clean the carpet. Throughout the ceremony no outsider is allowed to touch the remains of the carpet. The pilgrims wear black clothes, sing religious songs, cry and beat their chests (as a sign of grief and mourning) and rotate their sticks in the air and rotate the carpet around the yard of the shrine. They then wash the carpet in a special stream of water near the shrine. The people believe the water then becomes holy, with many pilgrims applying the stream water upon their bodies and also bottling the water to take home with them. The pilgrims then return the carpet back to the shrine and the mourning ends at noon with a giant feast, where thousands are fed for free, before finally returning to their homes