جهش تولید | پنج‌شنبه، ۱ آبان ۱۳۹۹

شهر خور - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

شهر خور

Loading the player...

شهر خور مرکز شهرستان خور و بیابانک از توابع استان اصفهان است. تاریخ شکل گیری آن بدرستی معلوم نیست ولی آنچه از شواهد و قراین و دست نبشته‌های قدیمی استنباط می‌شود حد اقل تا قرن پنجم و ششم هجری می‌توان آثاری هر چند نا محسوس را مشاهده کرد. بر روی یکی از دو طوقه علم وقف بر حسینیه خور تاریخ ۹۷۴ هجری حک شده‌است که مربوط به زمان شاه طهماسب است. قباله‌هایی از خرید و فروش آب و املاک و اسنادی نیز مربوط به ازدواج از دوره شاه سلطان حسین در دست می‌باشد. تصور بر این است که عامل ارتباط در پیدایش خور نقش مهمی داشته‌است و چشمه دریاشو در قله تین ( چشمه‌ای در نخلستان خور) محل مناسبی برای اُتراق کاروانها بوده‌است و همین چشمه مردم رابه سکونت در این محل کشانده‌است خور شرقی‌ترین نقطه استان اصفهان است و ارتفاع آن از سطح دریا ۷۹۶ متر است و با استان‌های خراسان و یزد و سمنان همسایه‌است.
ناصر خسرو در سال ۴۴۴ هجری در سفرنامه خود از بیاذه و گرمه (جرمق) نام برده‌است. وی مجموع آبادی‌های منطقه را ۱۲ مورد تخمین زده و از پیاده (بیاضه) به عنوان مرکز و یکی از پایگاه‌های اسماعیلیه نام برده‌است و از قلعه‌ای در بیاضه نام برده که هنوز آثارش موجود است
در خور از دوران گذشته آثار زيادی بر جاي نمانده است . در نيم فرسنگی خور ( تقريبا 4 کيلومتر ) کوهی معروف به نام پشت قد پا قرار دارد که بر فراز آن ويرانه ای ديده مي شود و در نزديکی آن محلي به نام شکم اسب وجود دارد که عامه اعتقاد دارند که اسب حضرت علی ( ع ) در آنجا خوابيده و اين فرورفتگی را ايجاد کرده است . بنا به گفته مرحوم فره وشی محل گذراندن مردگان زردشتی بوده است .
کمی دورتر از پشته قدم پا در کوه های هُونو ( Hunu ) يک رگه سفيد از قله کوه تا پايين امتداد دارد که گويند يکی از مقدسين مشغول ساييدن کشک بوده که کاسه کشک او فروريخته است