رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۹۸

روستای اسلام آباد - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

روستای اسلام آباد

Loading the player...

موقعيت جغرافيايي و طبيعي روستا:

روستاي اسلام اباد يكي از روستاهاي دهستان پيشكوه موگوئي در بخش مركزي از شهرستان فريدونشهر مي باشد



سابقه تاريخي و علل پيدايش :

از علل اصلي پيدايش روستا مي توان به موارد زير اشاره كرد:

·          وجود چشمه هاي اطراف

·          اب و هواي مساعد براي كشاورزي



وجه تسميه:

شاه بلاغ: اسلام اباد: بعد از انقلاب به اسلام اباد تغيير نام داده

بلاغ: تركي: چشمه ، به معناي شاه چشمه



جمعيت:

جمعيت کل:  257  نفر

تعداد خانوار: 54

تعداد زن: 127 نفر

تعداد مرد:  130 نفر

جمعيت متوسط هر خانوار:  4.7 نفر



صنايع دستي:

·          كرباس بافي

·          نخ ريسي

·          جاجيم

·          خورجين بافي

·          گليم بافي

·          پالان دوزي

·          شال بافي



اقتصاد و مشاغل:

بر اساس آخرين اطلاعات بدست آمده از تعداد 257 نفر جميعت روستا در سال 1385 تعداد 164 نفر معادل 63.8 درصد شاغل بوده اند که به بررسي شاغلين در بخش هاي مختلف اقتصادي مي پردازيم.



·          کشاورزي و دامداري

بر همين اساس در اين روستا 136 نفر کشاورز مشغول به کار مي باشند که  82.9 درصد از کل شاغلين روستا را شامل مي شوند.





·          صنعت

در زمينه صنعت  8 نفر مشغول به کارند که 4.9 درصد از شاغلين روستا را در بر مي گيرند به علاوه 8نفر  زنان روستا به کار قالي بافي مشغول مي باشند.

تعداد 5 كارگاه قالي بافي در روستا دائر مي باشد.
آثار باستاني و ميراث فرهنگي:

بقاياي قلعه قديمي

نوع جاذبه:تاريخي

نوع مالكيت:نامعلوم

كاربري: متروكه

انگيزه جذب گردشگر:تاريخي

از آنجا كه در روزگاران گذشته هر از چندين سال يكبار در گوشه و كنار كشور ما دگرگونيهايي رخ مي داد و يا بيگانگان بر گوشه اي از ايران چيرگي پيدا مي كردند و برخي از شهرها وروستاها ويران مي شد، مردمي كه از آنجا آواره مي شدند به جاهاي ديگر رفته و دژهايي ساخته و در بيرون آن به خانه سازي مي پرداختند و سرانجام اگر آرامش به كشور باز مي گشت از دژ بيرون آمده و در بيرون آن به خانه سازي مي پرداختند. از اينگونه دژها كم و بيش در گوشه و كنار اکثر روستاها وجود داشته و هنوز هم بسياري از آنها پابرجاست. اين دژها بيشتر به گونه چهار گوش و مستطيل مانند ساخته مي شود و در پيرامون آنها برجهايي براي ديده باني و تيراندازي به سوي دشمن وجود داشت و از همان برجها اگرجنگ افزار وجود نداشت و يااندك بود ديگهاي آب جوش و قيرهاي داغ بر سر دشمن مي ريختند تا يا دشمن خسته شده و از گشودن دژ نااميد شود و يا او را در پشت ديوارها نگه داشته تا نيروهاي كمكي از جاهاي ديگر به ياري آنها بشتابند.

معماري و مصالح ساختماني:


با توجه به تقسيم بندي قلعه هاي ايران به دو نوع جلگه اي و کوهستاني،مصالح ساختماني آنها نيز متفاوت است.
طرح اصلي قلعه هاي جلگه اي مربع و يا مربع مستطيل است که در چهار گوشه آن برج هاي مدور براي دفاع ساخته شده اند،مصالح اين قلعه ها خشت و گل است و به ندرت از آجر و گچ استفاده شده است.
بارو (ديوار ضخيم) اين قلعه ها چينه (ديوارهاي گلي که آن را بند بند مي سازند) است يا با خشت هاي قطور ساخته شده است،براي استحکام آن قطر و ضخامت بعضي از بارو ها به چهار متر هم مي رسيد.
اطراف بعضي از اين قلعه ها خندق حفر مي کردن و براي رسيدن به قلعه از پل هاي متحرک بهره مي گرفتند.
بعضي از اين قلعه ها به دليل امنيت آن ها محل سکونت کشاورزان و روستاييان شد که با گذراندن خياباني معمولا شمالي و جنوبي و تامين آب آشاميدني خانه هاي روستايي در دو طرف خيابان ساخته مي شد.

قلعه اسلام ابادنيز يکي از اينگونه قلعه هاست. اين قلعه که روزگاري مأمن روستائيان بوده در حال حاضر به دست فراموشي سپرده شده است.