جهش تولید | شنبه، ۱۰ آبان ۱۳۹۹

دومین ژنو پارک خاورمیانه شیروان دره - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

دومین ژنو پارک خاورمیانه شیروان دره

Loading the player...

دانلود

شیروان دره سی یکی از مناطق دیدنی و زیبای منطقه سبلان است که به علت عدم وجود راه دسترسی مناسب بکر و دست نخورده مانده و به عنوان یازدهمین زیستگاه حیات وحش ایران شناخته شده است. این دره از آبگرم شابیل در دامنه سبلان آغاز شده و به دشت لاهرود ختم می شود. آبگرم شابیل مبدا صعود به قله سرافراز سلطان ساوالان بوده و امروزه گروههای کوهنوردی زیادی از سراسر کشور و سایر کشورهای جهان جهت صعود از مسیر عمومی شمالغربی به سومین قله مرتفع ایران به این آبگرم می آیند و خود را برای صعود به قله در این محل آماده می کنند.

به نقل از افراد محلی شیروان نام دختری بود که وقتی دید نمی تواند به دلداه اش برسد خود را به داخل این دره افکند و نام دره را با نام خود جاودانه کرد.

شیروان دره سی بر اثر فرسایش خاک در طول چندین هزار سال تشکیل شده و خاک ماسه ای آن مستعد رانش و ریزش بوده و همه ساله بر اثر بارندگی مقداری از آن توسط سیلاب شسته شده و دره عمیق تر می شود. شیروان دره سی در ابتدای مسیر باریک و عرض آن در حدود 20 الی 30 متر و دیواره های دو طرف دره با شیب 90 درجه و با ارتفاع حدود 100 الی 150 متر می باشد ولی به تدریج که به سمت لاهرود حرکت می کنیم دره عریض تر و ارتفاع دیوارها نیز کاهش پیدا می کند. فقط دو راه نسبتا مناسب جهت فرود به دره وجود دارد اولی از نزدیکی آبگرم شابیل و دومی بعد از سراهی روستای داش کسن . وقتی از آبگرم شابیل به سمت دره حرکت می کنیم به یک دشت نسبتا وسیع و سرسبز می رسیم که گفته می شود میدان مبارزه سردار دلاور آذربایجان بابک خرمدین با اعراب بوده است.

روز جمعه 25/5/92 میهمان گروه کوهنوردی بابک تبریز شده و با هدف پیمایش کامل شیروان دره سی به این منطقه اعزام شدیم البته من آنقدر با این گروه به کوه رفته ام که مرا به عنوان عضو گروه می شناسند. این گروه انصافا گروه منضبط و فعالی است و برنامه های خود را طبق تقویم شش ماهه مصوب خود اجرا می کنند که این امر برای من خیلی اهمیت دارد مسئولین و همنوردان گروه نیز خیلی باشخصیت و مهربان هستند ضمنا برنامه های متنوع و جدید زیادی را در کنار برنامه های سنگین اجرا می کنند که مورد استقبال خانواده ها نیز قرار می گیرد.

ساعت 5 صبح با مینی بوس آقا ابراهیم و یک دستگاه سواری با 24 نفر عازم شابیل شدیم . برای رسیدن به شابیل از چهارراه آبرسان و  سراهی اهر و شهرستانهای اهر و مشکین شهر گذشته و پس از صرف صبحانه در پارک جنگلی مشکین شهر به شهر لاهرود ( لاری سابق ) رفته و پس از طی حدود 40 کیلومتر جاده سربالائی ساعت 30/11 به مجتمع آبگرم و مملو از ماشین شابیل رسیدیم. سرپرست برنامه جناب آقای غلامرضا علی اوغلی بودند. همگی افراد برای اولین بار بود که می خواستند شیروان دره سی را از نزدیک ببینند و آنرا از ابتدا تا انتها پیمایش کنند. برای این منظور از داخل مجتمع و درست از بغل ساختمان آبگرم عبور کرده و وارد دشت وسیعی شدیم و پس از آن دره بسیار عمیق با دیواره های تیز و هولناک شیروان دره سی مقابلمان ظاهر شد. از تنها راه فرود به دره که سرآغاز آبشار زیبائی بود با کمک طناب و حمایت آقای علی اوغلی تک تک افراد از مسیر لغزنده و شیب 80 درجه آبشار پائین رفته و در پائین دره و در کنار آبشارهای دو قلو عکسهای یادگاری گرفتیم. سپس گروه به دو دسته 10 و 14 نفری تقسیم شده و گروه 10 نفری ما به سرپرستی آقای شاکری به پیمایش کامل دره اقدام و گروه خانوادگی دوم تا نیمه های دره پیمایش و به شابیل برگشتند.

ابتدای دره خیلی مخوف و هولناک بود و با دیدن دیوارهای 90 درجه 150 متری که هر لحظه احتمال ریزش داشت احساس عجیبی توام با وحشت و لذت داشتم هم دوست داشتم آنجا بمانم و تماشا کنم و هم می خواستم از آنجا فرار کنم. بعد از یک ساعت دره نوردی وضع کمی بهتر شد و با عریضتر شدن دره و سنگی شدن دیوارها احساس امنیت بیشتری پیدا کردیم. مناظر اطراف واقعا دیدنی و غیر قابل توصیف بود . عطر گیاهان و سرسبزی زمین اطراف رودخانه که غذای حیوانات ساکن در دره به شمار می رود و نیز صدای آب رودخانه طراوت خاصی به منطقه می دهد. تنها رد پای حیوانات که برای خوردن آب به پائین آمده بودند قابل مشاهده بود. برای پیمایش دره باید چندین نوبت و یا چندین صد نوبت از عرض رودخانه پرش می کردیم که خیلی می چسبید و در پریدن از رودخانه مهارت خوبی به دست آوردیم. در ساعت 30/15 در یک جای امن و باصفا ناهار خورده و در ساعت 18 عصر از تنها راه آدم رو موجود یکی از دیواره های نسبتا با شیب ملایم بالا رفته و به جاده لاهرود – شابیل رسیدیم و با دیدن جاده و ماشینها خیلی خوشحال شدیم انگار دوباره متولد شدیم.