رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۹۸

تومور گوش - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

تومور گوش

Loading the player...

تومور های گوش
تومورهای گوش میانی نادر بوده بیشتر شامل سه تومور نوروفیبروم عصب فاسیال ، SCC و گلوموس ژوگولر می باشند . 
اسکواموس سل کارسینوما : SCC گوش میانی عموما" دنبال موارد طولانی مدت اوتیت مدیای چرکی مزمن و به ندرت به صورت خودبخودی رخ میدهد . غالبا" ترشح آغشته به خون از گوش تنها علامت زودرس این بدخیمی می باشد .به تدریج کاهش شنوایی ، درد ، فلج عصب فاسیال رخ میدهد . تشخیص بر اساس بیوپسی گرفته شده از یک توده زخمی و قارچی شکل درگوش میانی می باشد . درمان معمولا" شامل برداشتن کل استخوان تمپورال می باشد ، چرا که ماستوییدکتومی رادیکال همراه با پرتودرمانی به ندرت موفقیت آمیز است . پیش آگهی بسیار بد است . 
تومور گلوموس ژوگولار : 
در ناحیه سر و گردن تومورهایی با نمای بافت شناسی مشابه وجود دارند که شاملند برکمودکتوم ، پاراگانگلیوم غیر کرومافینی ، تومور جسم کاروتید و تومور گلوموس ادوانتیس گنبد بولب ژوگولر منشاء می گیرد . این تومور ممکن است از دیواره داخلی گوش میانی منشاء بگیرد . ( گلوموس تمپانیکوم ) که معمولا" کوچک بوده ، پیش آگهی بهتری نسبت به تومورگلوموس ژوگولر دارد . بعلت رشد آهسته ، تشخیص این تومورها گاه تا 8 سال بعد از شروع علایم به تاخیر می افتد . این تومورها ابتدا با وزوز گوش ، کاهش خفیف شنوایی و یک ناراحتی آزار دهنده و ضربانی تظاهر کرده ، کم کم باعث درد ، سرگیجه ، ناشنوایی کامل یکطرفه و فلج اعصاب جمجمه ای متعدد می شوند. مشخصه این تومور خونریزی شدید هنگام دستکاری می باشد .لذا در هر خونریزی شدید بدنبال دستکاری توده ای در مجرای خارجی یا گوش میانی باید به فکر آن بود . خونریزی خودبخودی به ندرت رخ می دهد . این ضایعات غالبا" با پولیپ یا بافت گرانولاسیوم اشتباه می شوند مگر این که از آنها بیوپسی تهیه شود . 
این تومورها به آهستگی ماستویید و گوش میانی را تخریب می کنند و حتی به داخل جمجمه گسترش می یابند. جهت تشخیص و تعیین وسعت تومور آنژیوگرافی کاروتید و نیز ونوگرافی رتروگرید ورید ژوگولر داخلی ضرورت دارد . انجام سی تی اسکن با کنتراست به این منظور مفید است ولی جایگزین آنژیوگرافی نمی شود . آنوریسم شریان کاروتید داخلی ممکن است از نظرعلایم و نمای خود از این تومور تقلید کند . درمان این تومور، جراحی می باشد . مگر در مواردی که قابل رزکسیون نیست ( تومورهای بزرگی که کل قاعده جمجمه را گرفته است ) و از پرتودرمانی استفاده میشود . پرتودرمانی هر چند سبب تخریب تومور نمی شود ولی گاه از پیشرفت و رشد مجدد تومور جلوگیری می کند . 
تومورهای عصب فاسیال : شوانوم ها یا نوروفیبرومهای عصب فاسیال گاه در گوش میانی بروز می کنند که به کمک سی تی اسکن قابل تشخیص هستند . درمان آنها برداشتن تومور همراه با آناستوموز یا پیوند عصب فاسیال می باشد . 
هیستیوسیتوز x ( رتیکولواندوتلیوز ) : این بیماری که در حقیقت تومورال نیست دارای سه سندرم بالینی می باشد . به نامهای لترر-سیو ، هند – شولر – کریستین و گرانولوم ائوزینوفیلیک . دو بیماری اول که گاه باعث ترشح گوش می شوند ، با پرتودرمانی تحت درمان قرار می گیرند ولی نهایتا" با مرگ و میر بالایی همراهند. گرانولوم ائوزینوفیلیک با ایجاد ضایعات لیتیک دراستخوان تمپورال و جمجمه کودکان و نوجوانان باعث اتوره ، ناشنوایی و فلج عصب فاسیال می شود که به کمک کورتاژ ( یا اکسیزیون جراحی ) همراه با پرتودرمانی ، درمان شده ، پیش آگهی خوبی دارد .
تومورهاي بدخيم گوش مياني و مجراي گوش خارجي با وجود اينكه نادر هستند ولي چون دير علامت مي دهند و دير تشخيص داده مي شوند . لذا اكثرا در مراحل پيشرفته مراجعه مي كند مقصود از اين بررسي تشخيص زودهنگام ارزيابي فاكتورهاي موثر و درمان جراحي در مراحل اوليه و بيماري مي باشد كه در مراحل پيشرفته پيش آگهي خوبي ندارند و مجبور به درمان راديوتراپي و شيمي درماني مي شويم .
روش اجرا:
اين مطالعه بطور گذشته نگر بر روي 20 بيمار در عرض 5 سال كه به مركز پزشكي امام خميني بخش گوش و حلق و بيني مراجعه كرده اند انجام گرفت . تمام بيماران ابتدا معاينه كامل توسط استاد گوش و حلق و بيني و رزيدنت ارشد بعمل آمده و سپس راديوگرافي از گوش مياني و استخوان تمپورال از نظر احتمال گسترش تومور انجام گرديده و سپس اقدام به بيوپسي ، و بعد از تشخيص قطعي 7 نفر تحت عمل جراحي استخوان تمپورال قرار گرفته اند و بقيه با توجه به پيشرفته بودن بيماري اقدام به راديوتراپي و شيمي درماني شدند .