رونق تولید ملی | یک‌شنبه، ۲۸ مهر ۱۳۹۸

تولید شکر - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

تولید شکر

Loading the player...

با توجه به وضعيت آب و هوايي كشورمان و اقـليم آن، عمده توليد شـكر در ايران بـه صـورت شـكر چغندري است به طوري كـه طي سال هاي 1370 تا 1387 بـه طـور متوسط حـدود 70 درصد شكر توليدي از چغندر بوده است كه البته از سـال 82 پس از بهـره بـرداري از كارخانـجات جديد نيشكر، اين سـهم تقريبا 60 درصد شده است. نمودار زير وضعيت تـوليد شكر چغندري در ايران طـي سال هاي 1382 تا 1386 را نشان مي دهد.
قند يكي از منابع اصلي تامين انرژي انسان است و ساكارز ( قند چغندرقند ) از عمده ترين قندهاست كه فراوان و ارزان در اختيار انسان قرار مي گيرد و به سادگي مي تواند در بدن انسان به عناصر و تركيبات ساده اي چون اكسيژن و دي اكسيد كربن شكسته و انرژي حاصل به راحتي مورد استفاده بدن قرار گيرد .گياهان قندي عمده در جهان و همچنين درايران، نيشكر و چغندرقند است، 36 درصد قند جهان و 75 درصد قند ايران از چغندرقند حاصل مي شود. با وجود اينكه كشت چغندرقند، سابقه طولاني دارد، ولي كشت صنعتي آن به منظور تهيه قند و شكر حدود 250 سال است كه متداول شده. پيش از آن، عمدتاً به عنوان علوفه دام مورد استفاده قرار مي گرفت. در سال 1575، «اليويه دوسر» اعلام كرد كه مي توان از ريشه گياه چغندرقند، قند استخراج كرد و درستي اين گفتار، توسط «آندره مارگراف» شيميدان آلماني در سال هاي 1745 تا 1747 به اثبات رسيد و بالاخره توسط «آشار» شاگرد مارگراف، اولين كارخانه قندسازي تاسيس شد. توسعه صنعت قند سازي از چغندر قند در قرن نوزدهم شتاب ويژه اي پيدا كرد كه نتيجه آن، توليد ده ها ميليون تن قند از ريشه اين گياه در سراسر جهان شد. از اين رو زراعت چغندرقند اهميت ويژه اي در توليد قند و تامين نياز غذايي، به خصوص در ايران دارد. از ويژگي هاي مهم اين گياه دامنه گسترش وسيع كشت آن است و در اكثر استان هاي كشور كشت مي شود .
خصوصيات گياهي: چغندر قند با نام علمي beta vulgaris گياهي است دوساله از تيره اسفناج كه بصورت گياهي يكساله زراعت مي شود. چغندرقند طي دوره رشد رويشي، فاقد ساقه بوده و بصورت مجموعه اي از برگ هاي بزرگ افقي تا عمودي مشاهده مي شود. طول دوره رشد براي توليد قند 6 تا 9 ماه است.
تاريخ كاشت: حرارت مناسب جوانه زدن بذر چغندر قند بين 15 تا 20 درجه سانتي گراد است. با رسيدن ميانگين حرارت شبانه روزي هوا به حدود 10 تا 12 درجه سانتي گراد، مي توان اقدام به كشت چغندر بهاره نمود. عمليات برداشت، با توجه به فصل برداشت هر منطفه تعيين مي-شود، و چغندر از زمين برداشت و در محوطه زمين برداشت شده به صورت دپو جمع آوري و بتدريج به كارخانجات حمل ميگردد. چغندر پس از تحويل به كارخانه توسط واحد عيارسنج كارخانه تعيين عيار مي شود، به اين صورت كه 30 كيلوگرم از نمونه به صورت رندوم انتخاب مي شود، نمونه شربت گيري شده، شربت بدست آمده را صاف نموده، در دستگاه پولاريمتر قند موجود در آن اندازه گيري مي شود. دستگاه پولاريمتر برحسب شكست نور ميزان قند موجود را اندازه گيري مي كند.
سيلو كردن چغندر يكي از روش هاي نگهداري چغندر است. در بعضي كشورها روش هاي ديگري براي نگهداري چغندر مطرح شده اند، از جمله روش نگهداري به صورت منجمد (deep frozen storage) و روش خشك كردن چغندر (dehydration) است. كاربرد چنين روش هايي به تجهيزات خاص نيازمند است كه در ايران و غالب كشورها معمول نشده است.
چغندر ها نبايد زخمي، شكسته شده، آفت زده و يخ زده باشند. بهتر است در چغندرها جوانه و برگ وجود نداشته باشد چغندرها بايد تا حد ممكن، يكدست باشند و به صورت مخلوط ريز و درشت نباشند. حال بايد اين نكته را مد نظر قرار داد كه نگهداري طولاني مدت چغندر در سيلو موجب كاهش كمي و كيفي چغندر و افزايش ضايعات قندي مي شود.
از ضايعات وزني چغندر در سيلو مي توان از دست دادن آب و خشكي چغندر نام برد كه موجب افزايش شدت تنفس در چغندر شده، كه ضايعات قندي چغندر را بيشتر مي كند و ناخالصي هاي چغندر فزوني مي يابد.