رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۲۴ مهر ۱۳۹۸

بقعه پیربکران - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بقعه پیربکران

Loading the player...

پیربکران عارف و زاهدی بوده که در قرن هفتم هجری قمری در این شهر می زیسته و شهر نیز هم اکنون با نام این عارف وعالم بزرگ شناخته می شود. بنای این ساختمان که زیر نظر میراث فرهنگی یکی از مفاخر شهر و شهرستان محسوب می شود تا جایی که آن را طاق کسری دوم ایران لقب داده اند. گچ بری های زیبا و ارزنده و کاشی کاری های نفیس آن یکی از برجسته ترین آثار فرهنگی است. در داخل بقعه و در جزر دیوار سنگی از دل آن بیرون آمده که خود حکایت و داستانی ویژه دارد. به عقیده ی اهالی در زمان حیات پیر، کلیمیان این منطقه معتقد بودند که سنگ فوق و فرورفتگی ای که در آن وجود دارد جای پای اسب حضرت الیاس نبی صلی الله علیه و آله وسلم بوده که از این جا به آسمان عروج کرده اند و قصد بردن آن سنگ به اورشلیم را داشته اند. پیربکران با ساختن این بنا و دیوار روی سنگ از بردن و حمل آن به نحوی جلوگیری می کند و در همین مکان به تعلیم شاگردان و مریدان خود می پردازد و سپس به وصیت خود بعد از وفاتش در بقعه به خاک سپرده می شود. در کنار مزار پیربکران قبر دیگری به چشم می خورد که قبر یکی از شاگردان اوست که استاد معماری و گچ بری داخل بقعه است . استاد محمد شاه نقاش که نامش روی گچ بری ضلع غربی دیوار بقعه نماین است. این بقعه که اهمیت بالایی نزد مردم و همچنین اداره ی اوقاف و میراث فرهنگی برخوردار است هم اکنون مورد مرمت و بازسازی می باشد. دور تا دور سنگ و مزار پیربکران آیت الکرسی حجاری شده و در قسمت شمالی بقعه و مشرف بر سنگ آرامگاه، اتاقی کوچک با سقفی مخروطی شکل وجود دارد که به آن چلّه خانه می گفته اند که در واقع اتاقی بحث، گفتگو و راز و نیاز مریدان محمد بن بکران است. در صحن ایوان و ضلع شرقی بقعه کتیبه ای گچ بری وجود دارد که تاریخ پایان بنای بقعه به سال 712 هـ. ق نشان می دهد.