جهش تولید | شنبه، ۳ آبان ۱۳۹۹

بقعه شهشهان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بقعه شهشهان

Loading the player...

بقعه شهشهان آرامگاه شاه علاء الدین محمد از سادات و بزرگان اصفهان است که در سال 850 هجری قمری به دستور شاهرخ تیوری به شهادت رسیده است. مورخین علت شهادت این سید جلیل القدر را ناشی از علاقه ای می‌دانند که سلطان محمد بن بایسنقر به او داشته و نزاع دو شاهزاده تیموری و تسلط شاهرخ به اصفهان موجب خشم وی و کشته شدن این مرد بزرگ می‌شود.
پس از مرگ شاهرخ و تسلط مجدد سلطان محمد به اصفهان به دستور وی در مدرسه و حسینیه شاه علاء الدین محمد بقعه ای بنا می‌کنند و موقوفاتی نیز برای مزار او تعیین می‌نمایند.
به هر حال بقعه از داخل و خارج با گچبری و کاشیکاری تزئین شده و گنبد آن در اوائل حکومت پهلوی مرمت شده است.
خطاط کتیبه اصلی بقعه محمود نقاش خوشنویس قرن نهم هجری است که به خط ثلث گچبری شده. اشعار و عباراتی را نوشته و به شهادت شاه علاء الدین اشاره کرده است.
بر دیوار شرقی داخل بقعه شهشهان اشعاری به خط نستعلیق سفید نوشته شده است. بر دیوار شمالی داخل بقعه نیز کتیبه ای است که با گچبری به خط ثلث سفید بر زمینه قهوه ای و سبز و قرمز به تاریخ 1013 هجری قمری به وسیله صحیفی فارسی کتابت شده است.
مفاد این کتیبه به اقدامات بانوی نیکوکاری اشاره می‌کند که نام او خانم سلطان بوده است.
همجنین عبارات این کتیبه بیانگر تعمیراتی است که در زمان سلطنت شاه عباس اول صفوی بر بقعه انجام گرفته است.