رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۲۳ مهر ۱۳۹۸

بقعه بابا رکن الدین اصفهان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بقعه بابا رکن الدین اصفهان

Loading the player...

یكی ازمشایخ و علماء قرن هشتم هجری مسعود بن عبدالله بیضاوی معروف به باباركن الدین است كه در زمان سلطنت ابو سعید پادشاه مغول در اصفهان می زیسته است این مرد بزرگ در سال 769 ‏هجری قمری وفات یافت و در ساحل جنوبی زاینده رود مدفون گردید . ‏مقام علمی و زهد و ورع این مرد بزرگ باعث شد تا در طول زندگی با نهایت احترام زندگی كند. این احترام و عزت پس از درگذشت وی نیز برقرار بود .بطوریكه عده بسیاری از مشاهیر علماء و فقها و شعرا و خوشنویسانی كه در اصفهان و سایر شهر های ایران درگذشتند در مجاورت او به خاك سپرده شدند.‏از آن زمان این محل به تدریج به گورستانی بزرگ تبدیل شد و به نام قبرستان باباركن الدین معروف شد. به طوریكه بسیاری از سیاحان و محققین اولین سنگ قبر موجود در مزارستان تخت فولاد را متعلق به او میدانند. مقام علمی و عرفانی باباركن الدین سبب شد تا در اواخر حكومت شاه عباس اول صفوی ساختمان و گنبد ممتاز بقعه او شروع شود و در سال 1039 هجری قمری په سال بعداز فوت شاه عباس به پایان برسد. این بقعه كه شبیه به گنبد بابا قاسم می باشد گفته می شود به شكل كلاه ‏ درویشان است. نمای خارجی بقعه باباركن الدین و سر در آن كاشیكاری شده است. قاعده این گنبد پنج ضلعی متساوی الاضلاعی است كه پنج ایوان مشابه به بر گرداگرد محوطه زیر گنبد ساخته شده است. ‏به یكی از اضلاع این پنج ضلعی پیشخوانی اضافه كرده اند. بر این پنج ضلعی گردنی نهاده اند كه آن نیز چند وجهی است. ‏بر این گردن سقفی بر پا شده كه گنبد داخلی را می پوشاند این سقف مخروطی شكل، با كاشیهای زیبا ‏كه نقوشی به رنگ های آ بی دریا یی، سیاه و سفید بر زمینه آبی فیروزه ای داشت مزین بوده است. در داخل یكی از این ایوان ها آرامگاه باباركن الدین واقع شده وبر روی آن سنگ مرمری به طول بیش از2 ‏متر و عرض 16/1 ‏متر قرار دارد. قطعه سنگ مرمر نفیسی نیز به طور عمودی بر آ ن نصب شده است . كتیبه این سنگ از نظر حجاری و زیبا یی خط درعداد شاهكارهای موجود در اصفهان ‏می باشد. ‏كتیبه سر در نیز به خط ثلث بسیار زیبا به رنگ سفید بر زمینه كاشی لاجوردی رنگ به خط محمد صالح اصفهانی و تاریخ 1309 ‏نوشته شده است در زیر این كتیبه نیز لوحی از سنگ پارسی مربع شكل نصب شده است. بر این سنگ تاریخ 1200 ‏هجری قمری كتابت شده و نام میرزا محمد نصیر بایزیدی بسطامی آمده است این شخص در این تاریخ بقعه را تعمیر ومرمت كرده است . ‏در مجاورت مقبره باباركن الدین چند اتاق كوچك مربوط به یكدیگر وجود داشته كه یكی از آ ن ها به چله خانه معروف بوده و سابقأ دراویش در این قسمت چله نشینی می كرده اند . ‏در شرق ایوان ورودی بقعه باباركن الدین اتاق كوچكی است كه مرحوم محمد جواد مجدزاده صهبا به خاك سپرده شده است. این مرد از دوستداران واقعی بناهای تاریخی و میراث های فرهنگی بود كه در مدت ریاست وی بر اداره باستان شناسی اصفهان بسیاری از آثار اصفهان و سایر شهر های استان از خطر انهدام نجات یافت. سنگ مزار مرحوم صهبا كه آن نیز شاهكاری از خوشنویسی است تاریخ فوت صهبا را در سال 1324 شمسی نشان می دهد خطاط این سنگ كه با خط نستعلیق برجسته كتابت شده مرحوم جعفر آل ابراهیم است. ‏به طور كلی بقعه باباركن الدین با گنبد بسیار زیبای آن علاوه بر آن كه آرامگاه ابدی یكی از عرفا و زهاد و دانشمندان قرن هشتم هجری است بیانگر هنر هنرمندان واستادكاران و معماران و كاشیكاران برجسته عصر صفوی است كه علاوه بر نمایش هنر معماری نمایانگر هنر خوشنویسی خطاطان بزرگ ایران در زمان صفویان و قاجار می باشد