رونق تولید ملی | دوشنبه، ۷ بهمن ۱۳۹۸

بابا رکن الدین - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بابا رکن الدین

{rsmediagallery tags="rokni" limit="21" }

يكي ازمشايخ و علماء قرن هشتم هجري مسعود بن عبدالله بيضاوي معروف به باباركن الدين است كه در زمان سلطنت ابو سعيد پادشاه مغول در اصفهان مي زيسته است اين مرد بزرگ در سال 769 ‏هجري قمري وفات يافت و در ساحل جنوبي زاينده رود مدفون گرديد . ‏مقام علمي و زهد و ورع اين مرد بزرگ باعث شد تا در طول زندگي با نهايت احترام زندگي كند. اين احترام و عزت پس از درگذشت وي نيز برقرار بود .بطوريكه عده بسياري از مشاهير علماء و فقها و شعرا و خوشنويساني كه در اصفهان و ساير شهر هاي ايران درگذشتند در مجاورت او به خاك سپرده شدند.‏از آن زمان اين محل به تدريج به گورستاني بزرگ تبديل شد و به نام قبرستان باباركن الدين معروف شد. به طوريكه بسياري از سياحان و محققين اولين سنگ قبر موجود در مزارستان تخت فولاد را متعلق به او ميدانند. مقام علمي و عرفاني باباركن الدين سبب شد تا در اواخر حكومت شاه عباس اول صفوي ساختمان و گنبد ممتاز بقعه او شروع شود و در سال 1039 هجري قمري په سال بعداز فوت شاه عباس به پايان برسد. اين بقعه كه شبيه به گنبد بابا قاسم مي باشد گفته مي شود به شكل كلاه ‏ درويشان است. نماي خارجي بقعه باباركن الدين و سر در آن كاشيكاري شده است. قاعده اين گنبد پنج ضلعي متساوي الاضلاعي است كه پنج ايوان مشابه به بر گرداگرد محوطه زير گنبد ساخته شده است. ‏به يكي از اضلاع اين پنج ضلعي پيشخواني اضافه كرده اند. بر اين پنج ضلعي گردني نهاده اند كه آن نيز چند وجهي است. ‏بر اين گردن سقفي بر پا شده كه گنبد داخلي را مي پوشاند اين سقف مخروطي شكل، با كاشيهاي زيبا ‏كه نقوشي به رنگ هاي آ بي دريا يي، سياه و سفيد بر زمينه آبي فيروزه اي داشت مزين بوده است. در داخل يكي از اين ايوان ها آرامگاه باباركن الدين واقع شده وبر روي آن سنگ مرمري به طول بيش از2 ‏متر و عرض 16/1 ‏متر قرار دارد. قطعه سنگ مرمر نفيسي نيز به طور عمودي بر آ ن نصب شده است . كتيبه اين سنگ از نظر حجاري و زيبا يي خط درعداد شاهكارهاي موجود در اصفهان ‏مي باشد. ‏كتيبه سر در نيز به خط ثلث بسيار زيبا به رنگ سفيد بر زمينه كاشي لاجوردي رنگ به خط محمد صالح اصفهاني و تاريخ 1309 ‏نوشته شده است در زير اين كتيبه نيز لوحي از سنگ پارسي مربع شكل نصب شده است. بر اين سنگ تاريخ 1200 ‏هجري قمري كتابت شده و نام ميرزا محمد نصير بايزيدي بسطامي آمده است اين شخص در اين تاريخ بقعه را تعمير ومرمت كرده است . ‏در مجاورت مقبره باباركن الدين چند اتاق كوچك مربوط به يكديگر وجود داشته كه يكي از آ ن ها به چله خانه معروف بوده و سابقأ دراويش در اين قسمت چله نشيني مي كرده اند . ‏در شرق ايوان ورودي بقعه باباركن الدين اتاق كوچكي است كه مرحوم محمد جواد مجدزاده صهبا به خاك سپرده شده است. اين مرد از دوستداران واقعي بناهاي تاريخي و ميراث هاي فرهنگي بود كه در مدت رياست وي بر اداره باستان شناسي اصفهان بسياري از آثار اصفهان و ساير شهر هاي استان از خطر انهدام نجات يافت. سنگ مزار مرحوم صهبا كه آن نيز شاهكاري از خوشنويسي است تاريخ فوت صهبا را در سال 1324 شمسي نشان مي دهد خطاط اين سنگ كه با خط نستعليق برجسته كتابت شده مرحوم جعفر آل ابراهيم است. ‏به طور كلي بقعه باباركن الدين با گنبد بسيار زيباي آن علاوه بر آن كه آرامگاه ابدي يكي از عرفا و زهاد و دانشمندان قرن هشتم هجري است بيانگر هنر هنرمندان واستادكاران و معماران و كاشيكاران برجسته عصر صفوي است كه علاوه بر نمايش هنر معماري نمايانگر هنر خوشنويسي خطاطان بزرگ ايران در زمان صفويان و قاجار مي باشد.