امامزاده عبدالرحیم (علیه السلام)

امامزاده عبدالرحیم (علیه السلام)   نسب این امامزاده عظیم الشان به اعتقاد مردم و بزرگان روستا به حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) می رسد. این مطلب در تأییدیه و شجره نامه گونه آقای فلسفی از مرکز کتابخانه آستان قدس رضوی چنین آمده است: (در فرهنگ آبادی ها صفحه 10 آمده که بوان دهی است که شهرستانهای مشهد رضا که دارای عظمت است؛ زیرا بقعه مبارکه امامزاده عبدالرحیم در این روستا زیارتگاه زائرین است؛ و در کتاب سپاسگزاری از مردم صفحه 244 آمده که امامزاده عبد الرحیم (علیه السلام) نسب شریفش به حضرت موسی بن جعفر می رسد

 

به امامزاده عبدالرحیم (علیه السلام) معروف می باشد.

 

السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَةً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَةِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعةً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه.

***

سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجت های خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش

آستان امامزاده عبدالرحیم (علیه السلام) در شهرستان شهرضا، بخش مرکزی، در فاصله 18 کیلومتری شهرضا واقع در روستایی به نام بَوان می باشد.

گنبد 12 ضلعی که معماری آن به دوران ایلخانیان می رسد بر روی بقعه و به صورت کاشیکاری شده می باشد. دو گلدسته دو طرف گنبد قرار گرفته و بر اهمیت و زیبایی بنا افزوده است. مساحت صحن امامزاده 2000 متر و مساحت زیر بنای حرم بعلاوه اتاقهایی که به عنوان زائرسرا ساخته شده به 1000 مترمربع می رسد. ضریحی فلزی از جنس استیل به ابعاد 1×2 روی سنگ مزار نصب گردیده است. دور تا دور ضریح و اضلاع بقعه گچ کاری و آینه کاری و کاشیکاری می باشد.  

بنای این بقعه مربع مستطیل است و برای ورود به آن ابتدا ایوان کوچکی قرار دارد و اتاقی که می توان آن را کفشکن امامزاده به حساب آورد. حرم امامزاده در محوطه کوچکی قرار دارد، کف ایوان و حرم و بقعه از سنگهای سفید و سیا ه مفروش شده است. ارتفاع گنبد ۱۱ متر و داخل آن با گچ ساده پوشیده شده و تزییناتی ندارد. شکل گنبد از خارج تخم مرغی و در اصطلاح معماری گنبد رک هشت ترک نامیده می شود و خطوطی مورب بر روی آن برجستگی هائی بوجود آورده و روی آن از کاشی های خشت و ساده پوشیده شده اما شکل گنبد از داخل یکنواخت می نماید. دیوار داخلی حرم را با سنگ و ملاط محکم شده و از کف تا ارتفاع ۶ متر به شکل کثیرالاضلاع و بر گلوئی گنبد از داخل بر یک کتیبه از آجر خشت کاشی آیاتی از قرآن و به خط ثلث نقش شده. در این بنای هیچگونه کتیبه ای که نماینگر تاریخ بنای این بقعه باشد دیده نمی شود. بر ایوان وروردی به بقعه که کاشیکاری شده به خط نستعلیق چنین آمده: شاهزاده عبدالرحیم فرزند موسی کاظم (علیه السلام) اهدایی مصدق زاده اصفهانی ۱۳۵۵ و بر جلو ایوان قبوری از سالهای ۱۰۰۱ ـ۱۰۱۰ـ ۱۰۱۵ دیده می شود که این سنگها به علت تعمیرات بهم خورده و برای ازاره ایوان مورد استفاده قرار گرفته است استان

اصفهان ـ شهرستان شهرضا ـ بخش مرکزی ـ دهستان منظریه ـ روستای بوان.

Loading the player...