رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۲۴ مهر ۱۳۹۸

امامزاده حسین(ع) همدان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

امامزاده حسین(ع) همدان

Loading the player...

دانلود

"امامزاده حسین معروف به "شاهزاده حسین" يكي از زيارتگاههاي شهر همدان در جوار میدان بزرگ اين شهر معروف به "میدان امام" واقع است.

ورود به اين امامزاده از حیاطی تقریبا وسیع و مشجّر است كه درخت توت کهنسالی در میانه حیاط خاطرات بسیاری از گذشته شهر و زیارتگاه دارد .

درخت توت حیاط شاهزاده حسین همدان و چنار کهنسال باغوار تویسرکان دو اصله از درختان کهنسال استان و کشور به شمار می روند. این دو درخت به تنهایی یکی از دیدنیهای طبیعی استان هدان هستند.

در جبهه ­های غربی و شمالی حیاط حجره و اطاقهایی است که در حال حاضر به عنوان دارالقرآن دفتر آستانه و کتابخانه، مورد استفاده هستند.

 در یکی از حجره های شمالی قبر دو تن از شاعران بزرگ سده اخیر به نامهای «علی محمد آزاد همدانی» و «غمام همدانی» قرار دارند.

در ورود به حرم و داخل بقعه نخست ایوانی است بلند و زیبا با کاشی های رنگین که بدنه و طاق را پوشش داده است. در میانه کاشی کاریها آیات قرآن به خط زیبای نستعلیق در ردیفهای منظم به چشم می خورند.

بالای سر در ایوان با کاشیهای رنگی به خط نستعلیق نوشته شده است: «آستانه مقدس حضرت حسین بن علی النقی شاهزاده حسین».

در آن رواق آینه کاری شده مجلل و بزرگی قرار دارد که پس از عبور از آن به شبستان حرم وارد می شویم. دیواره های رواق آینه کاری است که با آیات قرآن مجید با خط نستعلیق زینت بخش آینه کاریهاست.

حرم یا شبستان فضایی بزرگ، هشت ضلعی، به طول هر ضلع 5/3 متر است كه به حرم حالتی دلنواز و خوشایند بخشیده است. طاق نماهایی به عمق 5/1 متر در هر ضلع وجود دارد که به وسعت فضا می افزاید.

 ضریح فلزی بزرگ نقره کوب در میانه حرم به شکل مکعب است كه در درون آن سنگ قبری گذاشته شده که روی آن پارچه ای از نوع ترمه افتاده است.

تمامی دیواره های شبستان آینه کاریست نمای چیده شده قطعات ریز آینه بسیار زیبا و جالب توجه است. کف شبستان تا شروع آینه کاری ها با سنگ مرمر کرم پوشیده شده اند.

در ارتفاع تقریباً 3 متری در گوشه هر یک از اضلاع هشت گانه گوشواره ای مقرنس کاری شده است که در حقیقت پایه طاق مدور پوششی یا سقفی بنا می باشد. گنبد پوششی بنا از نوع گنبدهای دوپوش است.

ساختمان بنای امامزاده را از بناهای دوره صفویه دانسته اند. البته در دوره قاجار نیز برخی تغییرات در آن صورت گرفته است.

معمّرین قدمت نخستین بنای این زیارتگاه را پیش از دوره ایلخانیان دانسته اند و تاریخ نگاران نیز به این معتقد هستند و آن را در دوره هلاکوخان (654-663 ه ق) می دانند. البته سند و مدرکی متقن در جایی نیامده است.

امامزاده دری قدیمی و کوچک از سمت جنوبی مقابل بقعه دارد که از بازارچه پهلویی به خیابان ارتباط پیدا می کند . در بالای سر آن لوحی سنگی کوچک نصب شده که به روی آن آیه ی مبارکه :"سلام علیکم طبتم فادخلوها خالدین " حک شده است و در زیر آن نوشته آمده است:

"الهی تا در رحمت گشاده ز آسمان باشد

گشوده این در عالی در این عالی مکان باشد

چه شد بانی تعمیر آقا تقی صراف تبریزی

جزای این عمل وی را بهشت جاودان باشد"

اين امامزاده دارای سردابه یا دخمه زیرین نیز هست و قبر اصلی در زیر کف حرم است و سنگ داخل ضریح حالت نمادین دارد.