جهش تولید | شنبه، ۳ آبان ۱۳۹۹

امامزاده حبیب بن موسی بن جعفر - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

امامزاده حبیب بن موسی بن جعفر

{rsmediagallery tags="bhabib" limit="21" }

بقعه امام زاده حبیب بن موسی بن جعفر (ع) یا به گویش اهالی "حبیب موسی" قدمت این بقعه مربوط به دوران سلجوقی است. محراب كاشی نفیسی كه اواسط قرن هفتم توسط هنرمندان خاندان ابوطاهر كاشانی برای این بقعه ساخته شده؛ در موزه دوران اسلامی تهران نگهداری می شود.
در زمان صفویه به خصوص شاه عباس اول به علت این كه دودمان صفویه را از اولاد این امام زاده می دانستند به این بقعه توجه خاصی می شد. بر حسب وصیت شاه عباس اول، او را در این بارگاه دفن كردند كه مدفن او در كنار رواق، به وسیله سنگ بزرگ و خوش نقش زیبائی مشخص می باشد.
این بقعه دارای صحن زیبائی است كه مدفن یكی از علماء معمار كاشان یعنی مرحوم آیت الله میر سید علی یثربی نیز در این صحن می باشد.
این بقعه در كوی پشت‌مشهد كاشان واقع شده است و از زیارتگاه‌های معتبر و قدیمی‌ای است كه در زمان شاه‌عباس اول،‌ به علت انتساب این امام‌زاده به دودمان صفویه، مورد توجه بسیار قرار گرفته است. گفته می‌شود كه نسب این امام‌زاده به یكی از اولاد حضرت امام ممدباقر (ع) و یا به یكی از اولاد حضرت امام موسی بن جعفر (ع) می‌رسد. این بقعه به نام «حبیب بن موسی» معروف است و كتیبه‌ای بر دو لنگه درِ بقعه، با این مضمون حك شده است : «هدالباب علی مشهدالمقدس السلطان حبیب بن موسی بن جعفر (ع)».
این بقعه در نیمه دوم قرن هفتم هجری قمری ساخته شده و اتاق مقبره آن حاوی تابوت و قبر امام‌زاده است. بقعه‌ گنبد،‌ كاشی‌كاری معرق با دو گلدسته خوش منظر دارد كه ساختمان، كاشی‌‌كاری و كتیبه ساقه آن در سال‌های اخیر تجدیدبنا گشته است. حجره‌‌های كوچك بقعه با سفال جلادار منقش به تاریخ‌های 668 هـ.ق و 670 هـ.ق تزئین شده است. ضریح برنجی كنونی كه بر روی مرقد قرار گرفته، در سال 1327 هـ.ق ساخته شده است. اصل قبر در حدود یك متر از سطح زمین بالاتر است. روی مرقد و داخل ضریح برنجی، با كاشی‌های كوكبی شش ضلعی و مثلثی شكل، منقش به نقوش طلایی در زمینه‌ای سفید، كه از نفیس‌ترین انواع كاشی‌های دوران مغول است، پوشش یافته است.
این بنا به شماره 237،‌ در زمره آثار تاریخی به ثبت رسیده است.